Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Z Life - week 13 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

De bank op z’n kop

Ali Niknam is de strijdlustige oprichter van de Nederlandse internetbank Bunq. Het liefst zou hij de hele bankensector veranderen.

Het non-descripte gebouw is van buiten net zo anoniem als de meeste kantoren in dit Amsterdamse industriegebied. Maar wie de tweede etage oploopt, stapt een wereld binnen die op geen enkele manier doet denken aan een traditioneel bankkantoor. Het plafond is onafgewerkt. Er slingeren games rond. Op een groot krijtbord wordt de aanstaande Jenga-competitie aangekondigd.

Het enige dat duidelijk maakt dat je hier een high-security ruimte betreedt, zijn de vingerafdruk- en gezichtsscanners die de ruimtes van elkaar scheiden. In de hoek van kantine, gerund door een struise kantinedame, hangen medewerkers in een luie zithoek. Twee IT-achtige expats spelen een potje pingpong. Ali Niknam, gekleed in een felgekleurd shirt en een grijze hoodie, past perfect in het plaatje.


Het kantoor van Bunq

In 2012 startte Niknam, tevens oprichter van hostingpartij TransIP, de nieuwe bank Bunq. Zelf omschrijft hij de disrupter in de Nederlandse bankenmarkt als een informatiseringsbedrijf dat ‘toevallig’ bankdiensten levert. Bunq heeft naast de zelfbenoemde ‘Bunqer’ verder geen kantoren en is recent één van de partners van Apple Pay geworden.

Heeft de affaire met mijnheer Hamers van ING nog wat nieuwe klanten opgeleverd?
“Wij communiceren nooit over het aantal nieuwe gebruikers. Ik denk dat het voor alle partijen niet best is. Zo’n Hamers denkt ook: wat

"Diversiteit is de oplossing, je hebt ook niet één fietsenmaker of telefoonprovider"

overkomt me nu?”

Je denkt dat hij verrast is?
“Ik denk het wel.”

Het is toch een terugkerend ritueel? Zodra een bankdirecteur zijn salaris verhoogd ziet, barst het rumoer los.
“Ik denk dat er een dissonantie is tussen jouw en mijn beleving, en zijn beleving. Hij denkt: ik run een wereldbedrijf. Als ik drie kwartier met het vliegtuig naar Londen vlieg dan verdien ik geen drie maar vijftien miljoen.”

Volgens Joris Luyendijk is dat een mythe: hij kwam in Londen nauwelijks Nederlandse CEO’s tegen.
“Ik wil Hamers niet in verdediging nemen. Mijn punt is dat er twee werelden bestaan. Sergey Brin van Google verdient misschien vijftig miljoen per jaar. Daar hoor je niemand over omdat iedereen tevreden is over de dienst die zij leveren en er keus is. Waar de schoen wringt, is dat banken met belastinggeld overeind zijn gehouden.”

Het zijn systeeminstanties.
“Ja, en dan hebben mensen zoiets van: Gast, blijf met je fikken van mijn geld af en doe geen gekke dingen! Dáár moeten we iets aan doen. Je wilt als consument en als klant weer als klant en als consument behandeld worden.”

"Er moeten daadwerkelijk onderscheidende producten geleverd worden"

In 2009 redde Wouter Bos de ING met belastinggeld. Ben je vanuit dat momentum gaan denken over een alternatieve financiële dienstverlener?
“Ik sta er op zich redelijk neutraal in. Ik zag twee kanten. Ik had vrienden die geen krediet meer kregen, ondernemers die naar de klote gingen, mensen met hypotheken.”

De economie kwam bijna tot stilstand omdat bedrijven geen financiering konden vinden.
“Er is ook een andere kant. Je hebt 250.000 mensen die bij banken werken in Nederland. Die zijn echt niet primair bezig om iedereen het leven zuur te maken. Er was heel veel heisa. Maar heel weinig mensen die met effectieve oplossingen kwamen.”

En die oplossing is?
“Diversiteit. Je hebt ook niet één fietsenmaker of één telefoonprovider.”

Meer aanbieders dus?
“Ja, er moeten daadwerkelijk onderscheidende producten worden geleverd. De kleuren zijn anders maar verder is het één pot nat.”

Dus je voornaamste drijfveer was niet om een verrotte sector op de schop te nemen?
“Ik zit hier niet om iets te verdedigen maar ik geloof gewoon niet zo in moddergooien. Met hooivorken en brandstapels komen we nergens.”

Toch herken je de frustratie wel.
“De ING is inderdaad gered. Met belastinggeld. Wat mij als ondernemer bijzonder steekt. Als ik het verneuk staat er niemand om me te helpen. Maar: die lening is wel terugbetaald en de staat heeft daar winst op gemaakt. Ik sta er gewoon niet zo zwart of wit in.”

Wat is jouw analyse?
“We hebben een systeem gecreëerd met zo veel wetten en regels dat er maar één soort bank is ontstaan. Daar moeten we wat aan

"Als ik het verneuk is er niemand om me te helpen"

doen.”

Je kunt al je telefoonnummer meenemen, straks ook je dataprofiel maar je rekeningnummer zit nog vast aan je bank. Zou je er voor pleiten dat te veranderen?
“Ik heb bij de vorige minister van Financiën, Dijsselbloem, aangegeven dat er een hele eenvoudige oplossing is. Een EU-IBAN nummer zou je zo mee kunnen nemen. Hij heeft dat ook opgepakt. Maar lobby’s, wetgeving; weet ik veel. Het is nooit gelukt om dat er doorheen te krijgen.”

Denk je dat de EU dit uiteindelijk wel gaat regelen?
“Ik denk het uiteindelijk wel. De EU streeft naar een gelijk speelveld. Maar ik denk wel dat het lang duurt.”

Heb jij voldoende lobby-kracht? Ik kan me voorstellen dat de grootbanken je hierin niet gaan helpen.
“Ik heb nul lobby-kracht. Maar misschien is dat juist wel in mijn voordeel. De dingen die ik zeg zijn wel oplossingen voor het algemeen belang. Ze zijn redelijk. Ze zijn rationeel. Er is een grote kans dat ze werken.”

"Als ondernemer gaat het me veel te langzaam"

Er is een verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen.
“De EU zit er wel echt voor ons. Voor ons soort mensen. Ik hoop dat als er meer aandacht ontstaat voor de mogelijkheid om je rekeningnummer mee te nemen, dat het uiteindelijk lukt. Maar als ondernemer gaat het me natuurlijk veel te langzaam.”

Wat wil je nog meer aanpakken, naast nummerbehoud?
“Koppelverkoop. Als je een hypotheek afsluit, krijg je korting als je ook het betalingsverkeer langs dezelfde bank laat lopen. Andere diensten mogen dat niet.”

Maken dit soort praktijken het moeilijk om mensen over te laten stappen, bijvoorbeeld naar Bunq?
“Ja. Maar je merkt dat wij op eigen kracht toch mensen weten te trekken.”

Wat is die kracht?
“Tikkie van ABN AMRO is een directe rip off van wat wij verzonnen hebben. Je ziet steeds vaker dat een half jaar nadat wij een nieuwe dienst introduceren, andere banken volgen. Er zijn mensen die dat opvalt. En die stappen soms over vanwege onze innovaties. En soms nemen ze Bunq ernaast. Gooien ze er wat geld op. Handig voor als ze op reis gaan, een rekening willen delen met huisgenoten en noem maar op.”

Veel banken worstelen met stokoude IT-systemen.  Was het een voordeel dat jullie from scratch konden beginnen?

"Tikkie is een directe rip off van wat wij verzonnen hebben"

“Een voordeel én een nadeel. Wij kunnen het product veel makkelijker vernieuwen. Soms komen er functionaliteiten bij en soms af. Net als bij een techbedrijf.”

Was jullie technologische focus een voordeel bij het rond krijgen van de deal met Apple Pay?
“Ik kan niet spreken voor Apple.”

Hoe kijk je terug op het rumoer dat ontstond nadat Bunq onlangs de maandvergoeding verhoogde?
“Je noemt het verhogen, maar dat is het niet. De prijs is veranderd. Voor sommigen is dat goedkoper, voor anderen is dat duurder uitgevallen. Wat er aan de verandering ten grondslag lag, is dat we het veel eenvoudiger wilden maken. Het oude prijsmodel was heel ingewikkeld, omdat je per transactie moest betalen.”

Je betaalt wel twee keer zo veel als voor vergelijkbare diensten elders.
“Je krijgt bij ons heel veel extra’s, zoals een API die geweldig is voor ondernemers. De tijd die je daarmee bespaart is ook wat waard. Bij de ING krijg je een betaalrekening. Bij ons krijg je dual pin, meerdere bankrekeningen, veel meer service; die paar euro per maand,

"Wij hebben een frisse aanpak"

dat boeit onze klanten niks.”

Maar die PR?
“Die hadden we beter moeten doen. Het beeld dat je bij Bunq heel veel waarde krijgt, is onvoldoende voor het voetlicht gekomen.”

Financiële instanties liggen wel erg onder een vergrootglas. Moest je daar aan wennen?
“In het begin wel, ja. Helemaal in het begin was er vanuit de opinie een soort zuur vooroordeel. Oh, daar is weer een bank. Dat krenkte me ontzettend. Want wij hebben juist een frisse aanpak.”


Hoe komt dat denk je?
“Toen wij begonnen was de hele markt en de perceptie verzuurd. En omdat we een bankvergunning hebben zijn we dus een bank. En dus waren we per definitie evil.”

Het slechte imago van andere banken straalde op jullie af?
“Dat zijn we beetje bij beetje wél aan het rechtzetten.”

Grootbanken zijn volop bezig om zich voor te bereiden op de fintechrevolutie. Speelt Bunq daarin een voortrekkersrol?

"Je ziet dat andere banken ons nadoen"

“Je ziet dat anderen ons wel nadoen. ING is plots ook een IT-bedrijf met een bankvergunning.”

Dat is jouw pitch!
“Haha, ja. Het enige wat je hoeft te doen is luisteren naar klanten. Ik loop hier geen dingen uit mijn duim te zuigen. Ik ben geen orakel.”

De klant centraal zetten, wat vaak gezegd maar niet zo vaak gedaan wordt, is dat het vertrekpunt?
“Ja, en dat is ook best ingewikkeld. Er is zo’n berg aan regelgeving. Je wordt in dat format gedouwd. We moeten als bank bijvoorbeeld geld investeren. Dus dat doen we maar in staatsobligaties.”

Als je geld beheert van klanten en je doet er niks mee, dan onttrek je het kapitaal toch aan het systeem?
“Ik vind dat je zelf moet kunnen beslissen wat er met je geld gebeurt. Het moet niet verplicht zijn om geld te investeren.”

Als je jouw model in het extreme doortrekt, kan er dan minder geleend worden?
“Het gaat om diversiteit. Anders krijg je communisme of Cubaanse taferelen waar je maar een soort ketchup kunt krijgen. Het kan naast

"Het moet voor banken niet verplicht zijn om geld te investeren"

elkaar bestaan.”

Jij wilt van die verplichtingen af?
“We moeten eens rustig aan tafel gaan zitten en nadenken: wat willen we nou? Willen we dat banken een soort staatsmonopolie zijn? Willen we dat banken commerciële bedrijven zijn? Of iets daar tussenin? Laten we helderheid scheppen. Nu verzinnen we er telkens tien regels bij.”

Lapwerk?
“Er zit geen visie achter.”

Wat verandert Bunq daaraan?
“De gebruikerservaring van Bunq is echt anders. Ik ben nu zelf ook helemaal overgestapt. Ik vind het heel fijn werken. Pincode veranderen, een groepsapp maken of een betaalverzoek sturen; alles doe je in de app. Er wordt hier met heel veel passie gewerkt. Er zijn mensen die nadenken over de kleur van een knop die je misschien een keer per jaar gebruikt. Je ziet het en je voelt het in je hart.”

Bunq en Apple Pay

Het gerucht deed al langer de ronde maar deze week werd bekend dat Bunq in Italië en Spanje Apple Pay gaat ondersteunen. Tijdens de bekendmaking liet Bunq-directeur Ali Niknam zien hoe Nederlandse Bunq-klanten via een omweg ook van Apple Pay gebruik kon maken. ‘De vreugde was echter van korte duur, want woensdagmiddag heeft Bunq de optie voor Nederlandse gebruikers alweer verwijderd.’, schrijft Bright. Bunq verwijst voor het hoe en waarom van het terugdraaien van de workaround naar Apple.

Tekst: Matthijs van der Pol
Beeld: Linda Stulic

Brugwachter voor een nacht

De brugwachtershuisjes van Amsterdam hebben een nieuwe bestemming gekregen. Vorige week was de officiele opening van het SWEETS hotel, dat haar gasten welkom heet in de 28 kleine gebouwtjes van waaruit brugwachters tot voor kort de bruggen bediende. Wij spraken initiafneemster Suzanne Oxenaar en gingen een nachtje proefslapen.

"Mag ik misschien even binnen komen kijken?" Een bewoner van Amsterdam Noord ziet ons buiten in de zon van het uitzicht genieten en komt samen met zijn hond een praatje maken. Al dik dertig jaar passeert hij het brugwachtershuisje op de Buiksloterdraaibrug dagelijks, maar hij heeft het nog nooit van binnen gezien. "Ze zijn er lang mee bezig geweest hoor, die jongens." Hij doelt op de verbouwing van het huisje tot hotel, een klus die inderdaad met erg veel zorg is uitgevoerd. Eenmaal binnen is de man onder de indruk. Net als wij. De kleine ruimte is perfect ingedeeld en heeft alles wat een hotelgast zich kan wensen.


Interieur brugwachtershuisje Buiksloterdraaibrug

Suzanne Oxenaar vatte in 2012 samen met haar zakelijk partner Otto Nan, architectenbureau Space&Matter en projectontwikkelaar Grayfield het plan op om de brugwachtershuisjes om te toveren tot een bijzonder hotel, zonder lobby of hotelbar en met kamers verspreid over de stad. Er zijn nu 11 huisjes zodanig in gebruik, de rest volgt deze zomer of volgend jaar. Dit omdat het centraliseren van de brugbediening in fases verloopt en daardoor niet alle locaties tegelijkertijd vrij komen. Bij sommige huisjes wacht Oxenaar dus nog op de overdracht van de gemeente.

Maar misschien is het wel goed dat er in etappes geklust kan worden, want de omschakeling van werkplek vol elektriciteitsdraden en panelen tot een comfortabele hotelkamer gaat niet zonder slag of stoot. In het brugwachtershuisje bij de Scharrebiersluis in hartje Amsterdam vertelt Oxenaar in geur en kleur over de obstakels die ze gaandeweg tegen kwamen. "“Dit huisje is zo ontzettend scheef. We hebben de vloer nu recht gemaakt, maar er zat 15cm verschil in." En even later: “Er is nog iemand in een gat gedonderd, op de plek waar jij nu staat.”

Theophile de Bockbrug

Het was passen, meten en heel veel puzzelen, maar het resultaat mag er zijn. De huisjes - wij bezochten er zes - zien er allemaal anders uit, maar één ding hebben ze gemeen: stuk voor stuk zijn ze met veel oog voor detail ingericht. Wie een stap binnen zet, voelt zich meteen thuis. Of dat nu is op de Theophile de Bockbrug nabij het Vondelpark of in het zeer compacte huisje op de Nieuwe Amstelbrug, direct aan de Amstel.

Elk huisje, waarvan de bouwjaren lopen van 1673 tot 2009, heeft nu een eigen stijl, waar goed en lang over is nagedacht. "Bij de Wiegbrug hadden de architecten bedacht dat het leuk zou zijn om aan de slag te gaan met fluwelen gordijnen en een kroonluchter, om een contrast te maken met het industriële uiterlijk. Maar toen we eenmaal bezig waren, bleek dat concept toch niet te werken. Het huisje was er te klein voor." Dus alles moest opnieuw. "Totaal anders is het nu. Met een sciencefiction sfeertje."


Brugwachtershuisje op de Wiegbrug

Het huisje op de Wiegbrug was tijdens de openingsavond ook opengesteld voor publiek. Nieuwsgierige buurtbewoners kwamen even snuffelen en reageerden enthousiast, al klonk er ook wat gemopper. De eigenaar van een nabijgelegen hotel vroeg zich af hoe het toch kon dat dit huisje een half jaar geleden nog in gebruik was bij Waternet en nu al als hotel dienst deed. Terwijl hij zelf zo lang op zijn vergunning had moeten wachten. Wat de boze man niet wist, is dat Oxenaar en co dus al zeven jaar met het project bezig zijn. "Toen Space&Matter hoorden dat de huisjes vrij kwamen, zijn ze bij ons langs geweest met het idee. " Zo is het balletje gaan rollen, maar wel in een tergend langzaam tempo.

"Nadat we het plan indienden bij de gemeente duurde het eindeloos. Er zijn heel veel loketten waar we mee te maken hebben. Waternet, de gemeente, maar bijvoorbeeld ook de stadsdeelraad en buurtcommissies." In de tijd dat SWEETS hotel voorzichtig vorm kreeg, veranderde er veel in de hoofdstad, die steeds drukker werd en waarvan de inwoners de stroom toeristen graag ingeperkt zien. "Toen wij hier zeven jaar geleden mee begonnen speelde de discussie rondom toerisme nog niet. Airbnb was er nog amper. Destijds wilde de gemeente juist meer hotelkamers en meer toeristen. Maar wat wij toen al zo leuk vonden aan de huisjes is dat ze zo verdeeld over de stad liggen en we gasten dus spreiden. Sommige huisjes liggen ver in west of diep in noord."


Uitzicht vanuit het huisje op de Buiksloterdraaibrug

Bovendien stak dit plan met kop en schouders boven andere initiatieven uit. Er waren wel mensen met plannen voor de huisjes, maar nooit iemand die iets met alle 28 gebouwtjes wilde. Terwijl de gemeente dat juist graag zag: niet hier en daar een viskraam of atelier, maar in één keer alle brugwachtershuisjes onder de pannen. Met SWEETS hotel is dat gelukt. Een nachtje spenderen als brugwachter is hartstikke leuk voor buitenlandse toeristen, maar misschien nog wel meer voor toeristen uit eigen land of stad, want je bekijkt Amsterdam vanuit een geheel ander perspectief.

Op weg naar de Buiksloterdijkdraaibrug voelt het alsof we op weg zijn naar een zomerhuisje in het meer landelijke Amsterdam Noord. Het brugwachtershuisje is, in tegenstelling tot sommige andere huisjes die we tijdens de route door het centrum passeren, gelegen in een rustig stukje van de stad. Hier geen bellende trams of toeterende taxi's, slechts het gekwetter van een meerkoet met de lente in zijn bol. Inchecken doen we met een app op onze telefoon die soepeltjes de voordeur van het huisje ontgrendelt.


'Brugwachter' op hotelslippers

Het heerlijke aan de brugwachtershuisjes is het verreikende uitzicht dat je over water en stad hebt. Als een ware brugwachter kun je alles zien gebeuren. Maar dan niet van achter een bedieningspaneel, maar lekker gestrekt vanaf het comfortabele bed. De koelkast is bewust leeg gelaten, zodat gasten worden aangemoedigd om de wijk te verkennen. In het centrum vind je kroeg en supermarkt om de hoek, in Amsterdam Noord is het wat meer zoeken. Maar de tablet in het huisje bevat een handig overzicht van leuke plekken om te ontbijten, wat te drinken of te dineren. Wij doen wat boodschappen en borrelen in het huisje, want het is er zo knus dat we geen horeca nodig hebben.

Oxenaar zelf kan nog niet achter over leunen in de brugwachtershuisjes en heeft het proefslapen dan ook aan vrienden en familie over gelaten. "Ik heb nu nog niet de rust om er zelf te slapen. In mijn hoofd ben ik al die huisjes nog aan het verbouwen." Het ontspannen gaat ons daarentegen uitstekend af. Wie eenmaal zo'n mini-vakantie als brugwachter heeft gehad, is helemaal om. Het SWEETS hotel doet haar naam dan ook eer aan: de brugwachtershuisjes zijn de snoepjes van de stad.

Hoe werkt het?

Een kamer boeken kan vanaf €160 per nacht en dat doe je eenvoudig via de site. Bij elk brugwachtershuisje staat aangegeven wat je aan straatgeluiden kunt verwachten. Het geluidsniveau is vooral hoog op de bruggen waar trams overheen rijden, terwijl je bij de plekken waar alleen fietsers en voetgangers passeren weinig zult horen.

Eenmaal geboekt wordt je gevraagd een app te installeren die je vanaf inchecktijd toegang tot het huisje verleent en gedurende je verblijf als sleutel fungeert. Niet je telefoon in het huisje laten liggen als je even een boodschap gaat doen dus!

Ontbijt zit niet bij de prijs inbegrepen. Wel heeft het brugwachtershuisje een koelkast en koffiemachine, naast een lijstje met tips voor in de buurt.
Mocht je met een probleem of vraag zitten dan is er altijd een werknemer van SWEETS hotel telefonisch bereikbaar.

Wanneer je om 11:00 of eerder uitcheckt kun je dat via de tablet in het huisje doorgeven. Dan weten de schoonmakers, die per bakfiets de huisjes langs gaan, dat ze in actie kunnen komen.

Tekst: Kita van Slooten
Beeld: SWEETS hotel en Kita van Slooten

 

Cultuuragenda

Dutch Doubles

Dans

Tijdens Dutch Doubles gaan in Nederland gevestigde choreografen de dialoog aan met vier beroemde musici. Het programma bestaat uit wereldpremières van Ernst Meisner en Annabelle Lopez Ochoa en bijzondere werken van Hans van Manen en Wubkje Kuindersma. Meisner werkte samen met harpist Remy van Kesteren aan Impermanence, een choreografie over persoonlijke verhalen, ontmoetingen en menselijke interactie. Ochoa liet zich op haar beurt inspireren door zangeres Wende Snijders. De verrassende duo's zorgen voor een avond waarin muziek en dans op een bijzondere manier samenkomen.
24 maart t/m 15 april, Nationale Opera & Ballet Amsterdam, kaarten vanaf €17

Ammehoela Film Festival

Film

Tijdens dit eendaagse filmfestival worden brutale, eigenzinnige, onafhankelijke en geëngageerde pareltjes uit de schatkamers van de Nederlandse audiovisuele (onder)wereld vertoond. Film- en andere beeldmakers die de randen opzoeken - en er soms zelfs overheen gaan - krijgen bij Ammehoela een podium. Bezoekers worden uit hun comfortzone gehaald en gestimuleerd om nieuwe verbanden te leggen tussen alles wat ze voorgeschoteld krijgen. En dat is nogal wat, want de tweede editie van Ammehoela heeft een flinke mix aan genres en vormen op het programma staan; korte documentaires, internetvideo’s, kunstfilms en muziekclips. Dit alles is onderverdeeld in veelbelovende thema's als Troost en proost, Oude trage witte mannen, Beestachtig, Samenzweringen en Dingen die er echt toe doen,
Zaterdag 31 maart, FC Hyena Amsterdam, kaarten €15

Overdaad

Tentoonstelling

Wie bij Kunstlinie Almere Flevoland oog in oog staat met de installatie '24 Hrs in Photos' van Erik Kessels kan letterlijk en figuurlijk niet om onze hedendaagse beeldcultuur heen. Kessels downloadde en printte alle foto's die mensen op een willekeurige dag - voor iedereen vindbaar - online hadden gezet. De berg is gigantisch. Dit kunstwerk en dat van acht andere kunstenaars uit binnen- en buitenland behandelt thema's als privacy, overmatig gebruik van sociale media, voyeurisme en narcisme. Dagelijks krijgen we een duizelingwekkende hoeveelheid informatie en beelden over ons uitgestort via allerlei verschillende kanalen. Wat doet deze overdaad aan prikkels met ons? En kunnen we eigenlijk nog wel een dag zonder?
17 maart t/m 17 juni, KAF Almere, kaarten €5

Tweetakt

Festival

Kunstenfestival Tweetakt presenteert tijdens haar zestiende editie opnieuw een breed aanbod aan theater, dans, muziek, beeldende kunst, interactieve installaties en een snufje cabaret. Naast bekende locaties zoals de Utrechtse schouwburg en theater Kikker speelt Tweetakt zich dit jaar ook af op ongewone plekken. Zo kun je in een glazen kas op de Neude tijdens de voorstelling Remember the dragons... luisteren naar dertig sterke verhalen, verteld door kinderen en jongeren uit 21 verschillende landen. Ook zijn er optredens op een voetbalveld en in een asielzoekerscentrum.
30 maart t/m 10 juni, diverse locaties Utrecht, het programma vind je hier

 

Na de bouwradio nu ook een bouwkoffiezetter

Tech & Gadgets by Bright

In de categorie 'waarom bestond dit nog niet?' is er nu de bouwkoffiezetter.

De semi-pro doe-het-zelver heeft een bouwradio. Zo eentje met een accu en extra stopcontacten en verfspetters overal. Die alleen Radio 538 en 100% NL kan ontvangen (zo lijkt het, althans). Vroeger had de bouwvakker een Audiosonic van de Kijkshop, maar voor elke niche is nu een product en dus werd de bouwradio uitgevonden. 

Gek genoeg geldt dat nog niet voor de koffiezetter. Makita heeft dat gat in de markt ontdekt en verkoopt nu, voorlopig alleen in Japan, een bouwkoffiezetter. Hij werkt op dezelfde accu's (10,8 / 18 / 14V) als de boor- en zaagmachines van het Japanse merk. De koffie, gemaakt met pads of gemalen koffie, loopt zo een thermosbeker in. De prijs is omgerekend rond 100 euro. 

Door: Rutger Middendorp voor Bright

Gigantische villa aan de Amstel voor nog geen 3 miljoen

For Sale

Een koopje, gezien de huidige hysterie op de woningmarkt: een gigantische vrijstaande monumentale villa aan het water in Amsterdam voor nog geen drie miljoen euro. Maar juich niet te vroeg, want er zit een behoorlijk addertje onder het gras.

De gemeente Amsterdam verkoopt deze voormalige directiewoning van 946 vierkante meter. Wie van authentieke details houdt, kan er zijn hart ophalen. Er is een heuse wachtkamer, meerdere kamers met erkers, lambrisering en een enorme hal met originele granieten vloer en ornamenten. Er zijn glas in loodramen, meerdere haarden met origineel tegelwerk en sierplafonds.

Zuidergasfabriek
En het is een rijksmonument, dus je krijgt er de nodige historie bij. De woning was onderdeel van de Zuidergasfabriek: daar werd begin 20ste eeuw gas geproduceerd en geleverd voor de verwarming van Amsterdam. Inmiddels zijn de fabrieksgebouwen gesloopt en wordt er in het gebied flink gebouwd. Maar het oude directiegebouw staat er nog altijd.

Je krijgt voor bijna 3 miljoen dus een huis met verhaal. En een flinke lap grond. Het perceel is in totaal 1865 vierkante meter, heeft een bijgebouw en ligt naast de Amstel. Je kan er dus rustig je sloepje aanleggen. Nog niet genoeg groen? Tegenover de directiewoning wordt een park aangelegd.

Addertje
Maar voor je al te enthousiast wordt: er zitten een aantal addertjes onder het gras. Het huis moet stevig opgeknapt worden en omgebouwd tot in ieder geval twee appartementen. En met Eigen Huis en Tuin ben je er niet.
Er zitten ouderwetse stopcontacten in, de verf bladdert af, de vloerbedekking zit onder de vlekken. De keuken is eenvoudig, en een badkamer konden we op de foto's nog niet ontdekken.
En dat is alleen nog het opknapwerk dat we kunnen zien. Volgens de verkopend makelaar zit er asbest in kelder en het complex moet ook nog worden aangesloten op de nieuwe hoofdriolering.

3,5 miljoen
En dan is er nog iets: op het perceel rust erfpacht. Dat betekent dat de gemeente eigenaar blijft van de grond. Voor het gebruik betaal je ze een jaarlijkse vergoeding. In dit geval is die vergoeding maar liefst 84.367 euro per jaar. Een behoorlijk bedrag.
Als kersverse eigenaar mag je de erfpacht eeuwigdurend afkopen, maar dan moet je nog eens ruim 3,5 miljoen euro extra betalen. Niet een bedrag dat je waarschijnlijk zo een-twee-drie kan ophoesten.

6 appartementen
En dan geldt er nog een hele reeks aan voorwaarden. We vroegen het 35 pagina's tellende kavelpaspoort op, en dat staat vol met regels. De gemeente wil dat je het huis verbouwt. In het directiegebouw moeten minimaal 2 en maximaal zes wooneenheden komen.
Voordeeltje: dat betekent dat je de erfpacht kan delen. Maar ook met zes appartementen is de erfpacht nog altijd zo'n 14.000 euro per woning per jaar. Meer bouwen op het terrein is niet toegestaan.

Ook aan de tuin stelt de gemeente de nodige eisen. "De inrichting van de tuin dient aan diverse voorwaarden te voldoen", staat in de advertentie op Funda. Zo moeten de monumentale bomen die in de tuin staan goed worden onderhouden. Nog niet afgehaakt? De biedingstermijn sluit op 3 mei.

Tekst: Carien ten Have
Beeld: Peters en Partners