Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Z Magazine - mei 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Not as Usual

Wâf! Trendy hondenhotels voor de happy few

Liever hadden we het natuurlijk nooit meer over haar gehad. Maar feit is dat Paris Hilton met het onderkomen dat ze voor drieënhalve ton liet bouwen voor haar Chihuahua’s tóch een trend heeft gezet. Steeds vaker worden luxe appartementen in wereldsteden namelijk voorzien van een Spa, speciaal voor honden.

Het Amerikaanse MiMi richt zich exclusief op het hoogste luxesegment van de huisdierverzorging. Op meerdere plekken runnen ze de inhouse hondenopvang Dog City. Het complex is uitgerust met zwembaden en speelhoeken. Getrainde hondenbegeleiders in uniform houden de viervoeters de ganse dag bezig.

Bello en Fifi zullen zich niet snel vervelen. Ze kunnen een frisse duik nemen, krijgen een high-end knip- en föhnbehandeling en een pedicure houdt de pootjes bij. Gearrangeerde speelafspraakjes met bevriende viervoeters elders uit het complex, staan op het programma.  

De CEO van MiMi denkt dat het extreme verwennen van huisdieren een trend is die doorzet. En daar zou hij best gelijk in kunnen krijgen. De brancheverwachting is dat de wereldwijde markt voor met name luxeproducten en -verzorging van huisdieren de komende jaren flink groeit.


Deze butler vraagt nooit om fooi

Het lijkt er op dat het gilde der butlers de volgende beroepsgroep is die moet vrezen voor de oprukkende robotisering. De Savioke Relay is een van de eerste butlerrobots die volledig is toegerust om hotelgasten te verwelkomen én room service te bieden.

Het apparaat dwaalt momenteel door de gangen van een Westin hotel in de staat New York. Je bed opmaken of een taxi bellen, dat gaat nog niet. Maar de robot kan er wel op uitgestuurd worden voor een nachtelijke snack of een extra handdoek. Ook ijskoude cocktails krijgen gasten voor de deur geserveerd.

Hoewel de bouwer op haar website adverteert met de gunstige terugverdientijd van de robot, ontkent Westin dat de machine de mens gaat overnemen. Het zou slechts gaan om een pilot en mensen blijven nodig voor het programmeren en bijvullen van de robot, zeggen ze. Maar als butler kun je denken: mooi, daar gaat m’n fooi. En m’n baan.

Wakker worden als een drenkeling

Het Japanse themapark Huis Ten Bosch kennen we natuurlijk van de artificiële Hollandse grachtjes. Maar het pretpark aan de rand van Nagasaki komt nu met iets nieuws. Gasten kunnen overnachten in capsules die op zee dobberen.

De drijvende hotelcapsules zijn voorzien van navigatie en en een motor. Ze bewegen zich geleidelijk in de richting van een nabijgelegen onbewoond eiland. Daar ’s ochtend aangekomen, kan men het strand verkennen.

De capsule heeft in de bolle ronding bovenop plaats voor een tweepersoonbed met uitzicht op zee. Benedendeks bevindt zich de badkamer en nog een paar bedden. Je wordt dus wel een beetje gedwongen de reis in bed door te brengen. Er is plaats voor vier personen wat vast tot boeiende discussies leidt. Want wie mag boven van het uitzicht genieten, en wie brengt de reis benedendeks door?

Big data achter het boeket

Patrick Hurenkamp en zijn twee compagnons bouwen met Bloomon aan een wereldwijde thuisbezorgdienst voor boeketten. Investeerders worden verleid met een cursus bloemschikken.

De Amsterdamse internet scale-up Bloomon groeit hard. Medeoprichter Patrick Hurenkamp vertelt tijdens een rondleiding dat ze net in een groter kantoor zitten maar dat het gebrek aan ruimte nu al weer nijpend wordt. Aan grote houten tafels werken -voornamelijk jonge- mensen van vijftien nationaliteiten.

Her en der staan bosjes bloemen, hetzelfde trio boeketten dat deze week bij de Nederlandse, en volgende week bij alle buitenlandse klanten thuis zal worden bezorgd. In totaal gaat Bloomon dit jaar haar miljoenste bosje bezorgen. En het is niet de bedoeling dat het daar bij blijft.

Ben je een geboren ondernemer?

“Ik ben altijd ondernemend geweest. Op vijfjarige leeftijd verkocht ik al boeketjes bloemen in de straat. Tot de tuin van de buurman leeg was.”

Ben jij het type ondernemer dat voor het ondernemen gaat, of heb je ook nog wat met bloemen?

“Ik vind het ondernemen an sich wel heel erg leuk. Maar je moet ook een concept hebben dat bij je past.”

Voor sommigen is wat ze verkopen inwisselbaar.

“Ik vind dat je moet geloven in je product. Ik wil iets bouwen wat er ook voor zorgt dat er iets verandert in de business. Het moet wel een impact maken.”

"De bloemist zal niet verdwijnen."

Wat is de rol van je schoonfamilie in de bloemen?

“Zij zijn actief, als kweker, bloemist en bij de veiling. Zo heb ik de sector leren kennen.”

Hoe kijk je tegen het product aan?

“Ik vind het een heel mooi product. Ze staan al tweehonderd jaar bij mensen op tafel. Bloemen zorgen voor een beetje geluk. Dat ze niet veranderen vind ik ook mooi. In een wereld waarin alles digitaal wordt, blijven bloemen gewoon bloemen.”

Heel veel Nederlandser dan bloemen krijg je het bijna niet. Tegelijk staat de sector bekend als een tikje conservatief. Wat moet er volgens jou veranderen?

“De bloemenbusiness is supplydriven. Via de kweker, veiling en groothandel naar de bloemist. Wij hebben dat omgedraaid. Niet het aanbod de vraag laten bepalen, maar de vraag het aanbod. Wat willen mensen? Wat is de feedback van de klant? Hoe lang staan de bloemen op tafel? Dat zie ik als fundamentele uitdaging. Er is veel verlies in de keten, Dat is niet meer van deze tijd.”


Willen jullie de klassieke bloemenstal wegconcurreren? Als marktverstoorder die de hele boel op z’n kop zet?

“De consument zit ook te wachten op de ervaring van een mooie bloemist. Die zal niet verdwijnen.”

Ik word morgen lid. Wat krijg ik?

““Wij hebben een team van stylisten dat iedere week een uniek ontwerp maakt. Net als in de modewereld werken we ver vooruit en houden we rekening met de bloemen die in het seizoen zijn, afwisseling in kleur en soorten. En daar vertellen we je wat over.”

Waar komen de bloemen vandaan?

“We werken met vierhonderd kwekers. We slaan de veiling en de groothandel over. Dat bespaart tachtig procent in de keten.”

In tijd of in geld?

“In tijd. We willen de kwekers wel een fatsoenlijke prijs betalen. Maar we maken voornamelijk in versheid het verschil. Ze moeten minimaal tien dagen op tafel staan.”

"Op Facebook duikt er wel eens kweker op."

Bloomon wil dus van aanbod naar vraag in de keten. Maar het is ook een internetbedrijf. Welke rol speelt data?

“We hebben hele creatieve mensen die zelf ontwerpen maken. Onze designer heeft meegedaan aan de Idols voor bloemschikken.”

Gewonnen?

“Nee, tweede. Plagen we hem altijd mee.

Maar we hebben ook een team dat kijkt naar de waardering van het product en in de gaten houdt hoe er op social wordt gereageerd. In ons laboratorium testen we hoe lang de bossen goed blijven. Dat geven de terug aan de stylisten. Dan krijg je een kruisbestuiving tussen leren en creëren.”


Krijg je het collectief te horen als een boeket niet in de smaak valt?

“Dat gebeurt. Soms zit er een bloem in, bijvoorbeeld de narcis, die het moeilijk doet. Daar leer je van.”

In februari werd bekend dat jullie ruim twintig miljoen euro hebben opgehaald, inmiddels vijfentwintig. Komen de investeerders uit de Nederlandse bloemenwereld?

“Nee. Dat zijn vooral VC’s en business angels die ook kennis meebrengen. We hebben wel een partij in onze investeerdersgroep die uit de bloemen komt.”

Zie je de bestaande sector als iets waar je op aan wilt sluiten of gaan jullie liever je eigen gang?

“Wat voor ons belangrijk is, is dat we bloemen brengen naar jongere generaties. Naar groepen klanten die daarvoor weinig of geen bloemen kochten. We zijn dus meer gericht op het groeien van de markt en minder op het weghalen van een stuk taart van de rest.”

Welke reacties kreeg je uit de sector op jullie komst?

“In het begin was er wat scepsis. Maar inmiddels zien ze ook dat we de markt kunnen laten groeien. Mensen die bij Bloomon klant worden, kopen dertig procent meer bloemen dan voorheen. Ze zien ook wel dat we geen bosjes tulpen van 1,99 willen wegzetten maar een premium product.”

"Lieveheersbeestjes als verdelging."

Hoe is de relatie met de kwekers?

“Het is schoenmaker blijf bij je leest. Zij kunnen dat het best. Ze zijn zo gericht op kwaliteit en het constant houden daarvan. Wat wij kunnen in de verbinding maken met de voorkeuren van de klant. Op Facebook duikt er wel eens een kweker op. Het is voor hen ook geweldig om feedback van klanten te krijgen.”

Past dit in de bredere trend dat mensen willen weten waar hun spullen vandaan komen?

“We hadden laatst een leliekweker die op Facebook kwam uitleggen dat hij oude legbatterijkippen gebruikt tegen onkruid als alternatief voor pesticide. Dat is mooie feedback en stimuleert mensen om iets te gaan doen.”


Hoe is de taakverdeling tussen de compagnons?

“Koen, Bart en ik zijn met z’n drieën begonnen. Koen is gericht op groei, finance en business intelligence. Bart overziet het hele operationele proces, van kweker tot de voordeur. En ik ben gericht op het bouwen van het merk, de interactie met klanten en de technologie.”

En uitbreiden doen jullie met z’n drieën?

“Ja, dat beslissen we met z’n drieën.”

Helpt de naam Nederland bij het internationaal aan de man brengen van een bloemen thuisbezorgservice?

“Dat verschilt per land. Duitsland is erg gericht op de specs. Daar helpt de claim: de bloemen komen van Nederlandse kwekers. In Denemarken zijn mensen veel meer gericht op stijl. Dus in sommige landen is het voordeel. Maar uiteindelijk kijkt men naar je product.”

"Mijn huis is een bloemenzee."

Heb je ooit bollen gepeld?

“Ik heb lelie’s gekopt. Ik kom uit het noorden.”

Wat is je favoriete bloem?

“Dat hangt van het seizoen af. Eigenlijk wil ik dat bloemen altijd een beetje vooruit kijken, dus in de winter een bloem die je al een beetje een voorjaarsgevoel geeft.”

Wat is de ambitie van Bloomon?

“We zijn nu in vijf landen actief. Uiteindelijk hebben we de ambitie om een wereldwijd bloemenmerk te zijn.”

Naar welk land buiten Europa zou je graag willen uitbreiden?

“Amerika natuurlijk. Maar in Azië en Japan zijn ze ook gek op bloemen.”

Kun je het hele model simpelweg opschalen?

“In Londen, Berlijn en Kopenhagen organiseren we workshops. Gewoon, voor consumenten. Ze leren hoe ze een bos neerzetten, hoe je die verzorgt. Die Nederlandse manier van omgaan met bloemen, dat is wel iets wat we hen kunnen leren.”


Bloemen zijn tamelijk vervuilend, qua productie en logistiek. Hoe kijk je daar tegenaan?

“Als je ze transporteert en bij je op tafel zet, dan heeft dat een impact. Wij kunnen niet in een keer alles anders doen. Onze bezorging produceert co2. In de steden bezorgen we daarom per fiets. Maar we werken ook met kwekers die warmte hergebruiken, of lieveheersbeestjes inzetten als onkruidverdelging.”

Laat je de bosjes ook zelf thuisbezorgen?

“Mijn huis is een soort bloemenzee. Want ze staan heel lang. En ik krijg iedere week weer een bos.”

"We willen de Spotify van de bloemen worden."

Zal je partner blij mee zijn.

“Hij, en mijn dochter ook. Die is pas twee en kent nu al een paar namen.”

Het gaat vaak is in de laatste schakel, bij de bezorging. Wat doen jullie daar tegen?

“Voor bloemen is het belangrijk dat de temperatuur constant blijft. We doen proeven met thermometers waarbij we de temperatuur meten tijdens het bezorgproces.”


Ben je inmiddels een kenner van soorten?

“Het heeft wel even geduurd, maar nu gaat het aardig. Al hebben sommige ingewikkelde Latijnse namen.”

Je moet natuurlijk wel een serieuze gesprekspartner voor je designer zijn.

“Ik vind die gele mooi, haha. Af en toe ga ik mee naar een kweker. Dan krijgen je zo veel te horen. Dat blijft wel bij.”

Denk je dat Bloomon heel groot kan worden, als merk?

“Ja, dat denk ik wel. We willen de Apple, Scotch & Soda, Sonos en Spotify van de bloemen worden. Met één product. Zo makkelijk en zo mooi mogelijk.”

Neem je op bezoek bij investeerders altijd een bloemetje mee?

“We hebben onze investeerders een workshop gegeven waar ze een boeket voor hun vrouw mochten samenstellen. Het schikken van een bos, dat leverde wel situaties op. Even uit de comfortzone van de powerpoints.”

Uitsluitend heren?

“Veel heren ja. We zien dat onze vrouwelijke investeerders wel op andere dingen gefocust zijn. Er mogen best wat meer vrouwen bij.”

Over Patrick Hurenkamp

Startte al op de middelbare school zijn eerste it-bedrijfje om websites te bouwen.

Studeerde economie en technologie-management met een bachelor in Groningen. Haalde zijn Master in Kopenhagen en Parijs, waarna een stage in New York volgde.

Eerste baan als strategie-consultant. Bij incubator Rocket Internet was hij daarna verantwoordelijk voor de uitrol van Hello-Fresh in Nederland.

Patrick woont samen en heeft een dochter van twee. 

Het beste van Bergen

De Noorse stad Bergen staat te boek als een van de meest regenachtige plekken van Europa. Maar wie zich door die paar druppels niet laat tegen houden vindt voortreffelijke visrestaurants, overweldigende natuur en een groot cultureel aanbod. 8 tips om het meeste uit je verblijf te halen.

Op slechts anderhalf uur vliegen van Amsterdam ligt Bergen, de tweede stad van Noorwegen. Het regent er veel en vaak, iets waar de vriendelijke inwoners allang niet meer van opkijken. Ze lopen in kekke regenponcho's en stoere laarsjes dwars door weer en wind. Als bezoeker is het even wennen, maar eenmaal waterdicht ingepakt, wordt duidelijk waarom die Noren niet massaal naar een zonniger oord verhuizen: Het is er prachtig.

Dankzij de universiteit bevinden zich onder de 280.000 inwoners veel studenten, wat ervoor zorgt dat Bergen naast haar rijke historie ook iets jong en hips uitstraalt. Traditie gaat hier hand in hand met innovatie. En cultuur is nauw verbonden met natuur. Een eerste wandeling door de stad gaat naar Bryggen, de kleurrijke reeks Hanze-huisjes langs de oude haven, dat sinds 1979 op de Unesco werelderfgoedlijst staat. Daar recht tegenover vind je de vismarkt, waar al sinds de 13e eeuw vers gevangen vis aan de man gebracht wordt. Maar als deze geijkte toeristische attracties zijn afgevinkt, kan de ontdekkingstocht pas echt beginnen.

Lysverket
De uitdrukking ‘wat van ver komt, is lekker’, is volgens chef-kok Christopher Haatuft volkomen achterhaald. Als je zeker wil weten dat je goede kwaliteit in huis hebt, moet je weten waar je eten vandaan komt. Dus importeert Haatuft zo min mogelijk van zijn ingrediënten. Hij rijdt een paar keer per week naar de visafslag om zelf de beste vis te selecteren en bestelt oesters bij een bevriende duiker die de kust bij Stavanger afstruint. Met al die lokale producten tovert Haatuft, samen met zijn Nederlandse executive sous-chef Vincent Foppen, de meest prachtige gerechten op tafel, die dankzij de vrouwelijke sommeliers vergezeld worden met mooie wijnen. Tijdens het zevengangendiner komen in Lysverket zowel moderne varianten op Noorse klassiekers als zeer geslaagde eigen culinaire creaties langs. Denk aan een vissoep die al je smaakpapillen doet tintelen of geroosterde aardpeer met gezouten haring, haringkuit en lavas. Top is ook de gefrituurde oester, iets wat de rijkelijk getatoeëerde chef zelf zijn ‘getto-gerecht’ noemt. Stoer, smaakvol en van uitzonderlijk hoge kwaliteit.


De gefrituurde oester bij Lysverket 


Fjordcruise Bergen-Mostraumen
Vanuit de oude haven van Bergen, midden in het centrum, vertrekt tweemaal daags een klein cruiseschip voor een drie uur durende tocht door het Osterfjord. Zelfs wanneer het mistig en regenachtig is, word je vanaf het dek getrakteerd op magische uitzichten. De boot vaart langs piepkleine dorpjes, watervallen en steile bergen door de smalle straat van Mostraumen. Telkens wanneer er een highlight gepasseerd wordt, drukt de kapitein vanuit zijn hut op een knop en schalt er een Lord of the Rings-achtig muziekje door de speakers. Ontzettend kitsch, maar zeker ook toepasselijk, want een voorbij marcherend leger Orks zou niet misstaan in dit ruige landschap.


Het kleine cruiseschip voor de tocht door het Osterfjord

Grieghallen
Zowel de Bergen National Opera als het Bergen Philharmonic Orchestra treden met regelmaat op in deze concerthal, vernoemd naar componist Edvard Grieg. Dankzij de opvallende architectuur van Knud Munk maakt het gebouw sinds 1978 belangrijk deel uit van het straatbeeld. In Grieghallen, dat een oppervlakte van 3500 m2 en meerdere zalen heeft, vond in 1986 het Eurovisie Song Festival plaats. De meidengroep Frizzle Sizzle vertegenwoordigde dat jaar Nederland en eindigde op de dertiende plaats. Nu is het vooral genieten van Bergen Philharmonic Orchestra, een van ’s werelds oudste orkesten, dat in 2015 haar 250ste verjaardag vierde en momenteel onder leiding staat van de Britse dirigent Edward Gardner. Een Italiaanse opera met Noorse boventiteling bleek enigszins een uitdaging, maar dankzij vaste ingrediënten als liefde, passie en bedrog uiteindelijk toch redelijk te volgen.


Het Bergen Philarmonic Orchestra in de Grieghallen

Proef de plukkfisk
Dit traditionele visgerecht is typerend voor de westkust van Noorwegen en werd van oudsher geserveerd op kliekjesdag. Op zaterdag kochten de Noren verse vis op de markt, die ´s avonds stomend op tafel stond. De witvis die overbleef werd gemengd met aardappelen en dat is nog altijd de basis voor plukkfisk. Veel Noren kennen dit gerecht uit hun jeugd, maar nu maakt de klassieker een comeback. Veel restaurants in Bergen hebben hun eigen variatie van plukkfisk op de menukaart staan. Zo kun je terecht bij het gezellige Pingvinen, waar enkel traditionele Noorse gerechten uit de keuken komen. Een aanrader is ook het restaurant Bare Vestland. De perfecte plek voor een introductie met de Noorse cuisine. De goedlachse chef maakt een heerlijke plukkfisk met onder meer ingemaakte prei en knapperige bacon, naar een recept van zijn eigen oma.


Plukkfisk bij Bare Vestland

Norway in a nutshell
Weinig tijd, maar wel zoveel mogelijk willen zien van de regio Fjord Noorwegen? Dan is de excursie Norway in a nutshell een uitstekende oplossing. De dag begint met een treinrit naar Voss. Daar stap je over op een bus richting het Nærøyfjord. Onderweg kijk je je ogen uit. Het Noorse landschap is ruig en fascinerend. Maar terwijl je je bedenkt dat het allemaal niet mooier kan worden, begint de boottocht over het fjord. Het natuurschoon is absoluut adembenemend en overtreft alles. De volop aanwezige Aziatische toeristen fotograferen er lustig op los of zijn druk met het bereiden van hun zelf meegebrachte noodlesoepjes. Als er wordt aangemeerd, gaat de reis verder per trein. En niet zomaar een trein, maar de Flåmsbana, een van de meest steilste treinritjes ter wereld. De trein overbrugt in 20 kilometer een enorm hoogteverschil en tuft gemoedelijk langs diepe afgronden en woeste watervallen. Ook hier weer enkel toeristen aan boord, maar voor alles wat je in één dag voorgeschoteld krijgt, neem je al die hectiek voor lief.


Uitzicht tijden Norway in a nutshell

Apollon Platebar
Nadat de markt voor cd’s instortte, zochten ze bij platenzaak Apollon naar een manier om het hoofd boven water te houden. De winkel zit er al sinds 1976, maar dreigde failliet te gaan. Door een bar in de winkel te bouwen werd de oudste onafhankelijke platenzaak van Noorwegen plots weer winstgevend. Wie Apollon binnen stapt snapt meteen waarom. Met 35 bieren op tap en ruim 70 op fles heb je hier alle keuze. En als dat Noorse craft beer eenmaal ingeschonken is, kan er door de platenbakken gesnuffeld worden. De bar is tot middernacht open en in de avonden kan het hier behoorlijk druk worden. Voor het personeel geen reden om de elpee's en cd's op te bergen. "We laten alles staan. Mensen hebben respect voor wat we hier doen en er wordt vrijwel nooit iets gestolen." Een sympathieke zaak, met sympathiek publiek en - voor Noorse begrippen - ook behoorlijke sympathieke bierprijzen.


Platenbar Apollon

Fløibanen
In heel Scandinavië is maar één kabeltrein te vinden en wel in Bergen. Deze Fløibanen vertrekt tussen 7:30 en 23:00 elk kwartier vanaf een klein stationnetje midden in de stad. Al vanaf 1918 brengt de funicular mensen naar boven. Het traject is nog geen kilometer, maar bespaart je heel wat aan steile paadjes en traplopen. Het ritje zelf is leuk, maar de ware attractie is het fantastische uitzicht over de stad wanneer je bovenop berg Fløyen uitstapt. Bijzonder is ook dat je vanaf dit punt zo de natuur in duikt. Er staan diverse wandelroutes aangegeven. Zo kun je een klein rondje door het bos en langs meertjes wandelen, maar ook voor een pittige tocht van 18 kilometer gaan, die door de bergen leidt en uitkomt op de top van berg Ulriken. Hiervandaan kun je dan - zolang het niet te hard waait - met een kabelbaan weer naar beneden.


De Fløibanen brengt je bovenop berg Fløyen

Aquavit
Zoals wij Nederlanders jenever hebben, de Japanners sake en de Grieken hun ouzo, zo hebben ook de Scandinaviërs hun eigen drankje. Aquavit is vooral populair rond de feestdagen, wanneer de Noren tijdens een stevig maal graag een glaasje van de goudgele drank achterover slaan. De naam komt van het Latijnse aqua vitae, wat levenswater betekent.  In de Middeleeuwen dacht men dan ook met aquavit ziekten te kunnen genezen. Tegenwoordig weten de Noren wel beter, maar het weerhoudt ze er niet van hun borrels te bestellen, net zo min als de hoge alcoholprijzen dat doen. Wie de 40% alcoholhoudende drank puur toch net wat te heftig vindt, kan een aquavit sour proberen. De cocktail bestaat uit een flinke scheut aquavit, suiker, citroensap en geklopt eiwit. Bij de hippe bar Ujevnt ben je voor deze cocktail aan het goede adres.


Scandinavisch 'levenswater': aquavit

Door Kita van Slooten

Commercieel directeur gaat in de speeltoestellen

Ben Admiraal (51) wist het in 10 jaar tijd van stagiair naar commercieel directeur te schoppen bij een groot bedrijf in brandpreventiesystemen. Op z'n minst veelbelovend te noemen. Toch besloot hij het roer om te gooien, ondernemen was wat hij wilde. Hij stelde zijn plek in de directie beschikbaar om een leverancier van sport- en speeltoestellen over te nemen.

In het laatste jaar van zijn studie bedrijfskunde vond Ben een stageplek bij Aqua+, een bedrijf in sprinklers en andere brandpreventiesystemen. De stage en daarmee zijn studie wist hij met succes af te ronden en Aqua+ vroeg hem te blijven. Ben kon aan de slag als junior projectleider. Van projectleider werd hij bedrijfsleider en zeven jaar na zijn afstuderen werd hij zelfs benoemd tot commercieel directeur. Geen slechte start van een carrière, zou je zeggen. Maar toen Ben met zijn vrouw op vakantie was en zij hem naar zijn toekomstplannen vroeg, beantwoordde hij deze vraag zonder enige twijfel met "Ik wil ondernemen". 

Speeltoestellen in de aanbieding
Toch had Ben op dat moment nog geen flauw idee van zijn toekomst als ondernemer. "Ik had geen eigen product of idee en

"Ik had geen specifieke branche in gedachten, ik wilde gewoon ondernemen"

ook niet een heel specifieke branche in gedachten. Toch liet het plan om te gaan ondernemen me na deze bewuste vakantie niet meer los, ik besloot meteen actie ondernemen." Ben gooide wat lijntjes uit binnen zijn netwerk en een maand of twee later werd hij gebeld met de vraag of hij interesse had in een bedrijfje in speeltoestellen. Een klein bedrijfje met op dat moment vier werknemers in de buurt van Ben zijn woonplaats. Dat leek hem wel wat. Ben ging in gesprek met de toenmalige eigenaar en wat begon als een zakelijke afspraak mondde uit in een gezellige avond waarop de wijn rijkelijk vloeide. Er was duidelijk een klik tussen de beide heren en zo'n twee maanden na dit eerste gesprek tekende Ben het overnamecontract.




Het Yalp-team met Ben midden-boven

Twee leningen
Om Yalp over te kunnen nemen sloot Ben twee leningen af. Het besluit om te gaan ondernemen was dus niet zonder risico. Maar zeventien jaar later kan onomstotelijk vastgesteld worden dat dit besluit uitgepakt is. Toen hij Yalp overnam bestond het bedrijf uit vier werknemers en was het uitsluitend in Nederland actief. Inmiddels zit Yalp in 12 landen en bestaat het gehele team uit ongeveer 40 man. Ook levert het bedrijf nu veel meer dan speeltoestellen alleen. "We leveren complete speeltuinen en sportplekken, maar ook outdoor DJ-tafels en interactieve speeltoestellen."

Elk succes een feestje
Het grootste verschil met zijn baan als commercieel directeur vindt Ben de creativiteit die hij nu kwijt kan in zijn werk. "We proberen alles altijd net even anders te doen zodat elke stakeholder waarmee we werken een Yalp-fan wordt." Ook is hij erg blij

"Ik probeer elk succes met mijn team te vieren"

met het eigenaarschap dat hij nu ervaart en bij Aqua+ miste. "Ik probeer nu bij Yalp echt elk succes te vieren. Er is niets zo waardevol als met een fijne groep mensen een gesteld doel behalen. Dat zijn echt de mooiste momenten en herinneringen." Ben doet er dan ook alles aan om zijn werknemers gelukkig te maken. "Ik heb een designer die aangaf zó graag eens een design-prijs te willen winnen. Toen zijn we samen gaan bekijken hoe hij dit doel kon behalen en vorig jaar is het 'm gelukt. Daar hebben we natuurlijk een borrel op gedronken met elkaar." 

Schuldgevoel
Nadelen zijn er ook aan het eigen baas zijn: "Het werk stopt echt nooit. Mijn vrouw werkt ook bij Yalp dus ook thuis gaat het zo nu en dan nergens anders over. Ik voel me zelfs soms schuldig als ik er niét mee bezig ben." Tegenwoordig maken de twee daarom bewust tijd voor hun kinderen en ontspanning. Maar het besluit om te gaan ondernemen noemt Ben zonder twijfel de beste beslissing van zijn leven. "Na de beslissing om met mijn vrouw te trouwen dan!"

Dit artikel wordt gesponsord door ING. Bekijk hier hoe ING ondernemers als Ben direct vooruit helpt. Of kijk naar Z in Zaken, elke vrijdag om 16.30 uur bij RTL Z.

 

‘Deze generatie verdient een bitchslap’

Lui, verwend en niet mee te werken. De millennial is bezig met een opmars op de werkvloer en dat is voor iedereen even wennen. Hoe een nieuwe generatie gebukt gaat onder een combinatie van tomeloze zelfoverschatting en peilloze onzekerheid. En hoe je kunt profiteren van hun unieke skills.

Mark (25) vertelt dat hij het eerste jaar ‘in een high’ leefde. Hij had net zijn eerste echte baan bij een groot, creatief bedrijf gevonden. “Ik was heel erg onder de indruk. Van alles.”, vertelt Mark. Maar toen de nieuwigheid er een beetje van af raakte, kwam de kater. “Ik had het gevoel dat ik in het diepe was gegooid. Er was geen begeleiding. Geen feedback. Niks. De boodschap was: ‘zoek het lekker zelf maar uit’.”

Mark kreeg het steeds moeilijker met wat hij een gebrek aan sturing noemt. Want hoewel hij tegelijk zo zelfstandig mogelijk werkt en veel eigen verantwoordelijkheid wenst, brak het gebrek aan richting hem op een gegeven moment op. “Ik werd namelijk wel keihard afgerekend op wat ik presteerde. Het gevolg was dat ik het gevoel had rondjes te zwemmen in een haaienvijver. Ik voelde me steeds onveiliger.” Mark werd op een gegeven moment depressief en besloot ontslag te nemen. Hij ging weer bij zijn moeder wonen.

Lui en veeleisend

Het is een route die Japie Stoppelenberg herkenbaar voorkomt: “Ik ken tal van mensen die met hoge verwachtingen aan een baan beginnen, en dan na

"Als je star naar Bali gaat, kom je ook star weer uit Bali terug"

tegenslag ontslag nemen en op reis gaan naar Bali. Daar denken ze dan tot een briljant inzicht te komen.” Maar, weet Stoppelenberg, dat inzicht blijft vaak uit. “Als je star naar Bali gaat kom je ook weer star uit Bali terug. Mijn generatie heeft de neiging het probleem vooral buiten zichzelf te zoeken.”

Stoppelenberg is reclamemaker en creatief directeur bij het bureau A Friend of Mine. Hij geeft leiding aan zo’n twintig man, grotendeels millennials. Het is het leeftijdscohort waar hij zelf ook toe behoort. Hij is tevens auteur van het boek You're a legend and everyone else sucks waarin hij aan de hand van tips en voorbeelden uit de praktijk, millennials probeert te behoeden voor de valkuilen waar ze nogal eens in kukelen. Japie is ervaringsdeskundige: “Ik was zelf ooit ook zo’n luie, veeleisende millennial die vond dat het allemaal iemand anders z’n schuld was.”

Bloed zweet en tranen

Wat is het punt met milllennials? Stoppelenberg begint met de disclaimer ‘dat je natuurlijk niet kunt generaliseren’. Hij somt op: millennials denken dat ze recht hebben op succes en dat hen dat komt aanwaaien. Ze begrijpen niet dat wil je iets bereiken, je heel hard je best moet doen. Ze kunnen slecht tegen kritiek en tegenslag. Ze hebben een veel te groot ego. En ze snappen niet dat als ze iets ‘briljants’ bedenken, dat er dan anderen zijn (vaak klanten) die daar totaal niet op zitten te wachten.

En dan is er de verwoestende invloed van social. Leeftijdgenoten pronken continu met hun succesvolle levens. Iedere nieuwe baan, auto, vakantie, huis, nog betere partner en ga zo maar door wordt breeduit gedeeld middels foto’s en video’s. De druk van de peergroup om te scoren is hoog. “Ook hier geldt”, benadrukt Stoppelenberg, “dat je alleen het vertekende eindresultaat ziet. Dat het bloed, zweet en tranen kost om iets te bereiken, blijft zorgvuldig buiten beeld.”

Hoog zelfbeeld

Jeroen (25) herkent zich hierin. Hij zegt dat hem van jongs af aan werd voorgehouden dat wat je wilde bereiken, je ook kon bereiken. “Mijn moeder begon daar

"Als alles kan, wat kies je dan?"

al mee.” Bij hem leidde dat tot een serieuze vorm van keuzestress. “Als alles kan, wat kies je dan?”

Jeroen besloot na een afgebroken studie communicatiewetenschappen naar de Hogere Hotelschool te gaan met de vage verwachting daar iets te leren van ‘management’. Maar na het tweede jaar besefte hij al dat ook die keus niet helemaal naar wens was. “Om niet weer van studie te veranderen, besloot ik om dit dan maar af te maken.”

Inmiddels heeft hij zijn eerste baan gevonden. Niet in de hotellerie maar bij een bank waar hij klanten telefonisch te woord staat en hun problemen oplost. Een tamelijk ontnuchterende ervaring: “Het blijkt een illusie dat je alles kunt bereiken. Vroeger dacht ik: als je premier wilt worden, dan word je premier. Nu ontdek ik dat je er keihard voor moet werken.” Hij geeft toe dat hij een ‘iets te hoog zelfbeeld’ had.

Maar hoewel Jeroen kritisch is en een zekere zelfvoldaanheid constateert bij zichzelf en leeftijdgenoten, vindt hij niet dat je alle aanpassingsproblemen op het conto van zijn generatie kan schrijven . Tijdens zijn stage deed hij onderzoek naar de relatie tussen oudere en jongere werknemers. “Daar zit een gat. Ouderen denken dat een jongere die zit te Whatsappen lui is. Terwijl die jongere dat de snelste manier vindt om te communiceren.”

Jeroen zegt dat er te veel in hokjes wordt gedacht. “Omdat ik jong was werd ik bij mijn stagebedrijf gelijk op social media gezet. Want daar zou ik wel verstand van hebben. De ouderen konden dan gewoon blijven doen wat ze al deden.” Volgens hem zou er meer begrip ontstaan als ouderen wat meer belangrijke taken overhevelen naar de jongere generatie, en andersom. “Ze denken dat we lui zijn en niks weten. Maar Google kan ook de snelste manier zijn om een antwoord te vinden.”

Shortcuts

Directeur Ineke Kooistra van uitzendorganisatie YoungCapital werkt veel met millennials. Ze onderschrijft de constatering van Jeroen: “Millennials hebben er een hekel aan om iets op een bepaalde manier te doen, puur omdat het altijd zo gedaan is. Daardoor lijkt het alsof ze liever lui dan moe zijn, en shortcuts willen nemen. Maar ondertussen zijn hun innovatieve oplossingen vaak hartstikke waardevol voor het bedrijf.”

"Het is liefde en welvaart, dat is de tijd van nu"

Begrip hebben voor de opvoeding en weten waar de millennial vandaan komt, helpt volgens haar bij de integratie op de werkvloer. “De ouders van nu hebben alles voor hun kinderen over.  We brengen ze overal naar toe. Ze mogen op drie sporten tegelijk. Als het mogelijk is betalen we alles. Het is liefde en het is welvaart. Dat is gewoon de tijd van nu.”

Kooistra vindt dat werkgevers er rekening mee moeten houden dat de millennial anders tegen het belang van werk aankijkt dan voorgaande generaties. “Deze generatie ziet een baan niet meer als garantie op geluk.” De ambitie om per se de carrièreladder te bestijgen, is volgens haar minder geworden.

Maar waar de carrièredrift is afgenomen, is het ondernemerschap volgens haar juist enorm gegroeid. “Geen enkele generatie start zo veel nieuwe ondernemingen. Deze generatie staat niet alleen voor ondernemerschap, maar ook voor flexibiliteit. In de avond na werk hun laptop nog even pakken omdat dat nodig is, is voor millennials geen probleem.”

Digital natives

"Sommige millennials verdienen een bitchslap"

Japie Stoppelenberg denkt dat als millennials hun ego opzij zetten en bedrijven wat meer openstaan voor de ideeën van de nieuwe generatie, hen prachtige toekomst aan de horizon wacht: “Ik zie ook mensen die maar blijven klagen. Die bang zijn onder hun eigen niveau te werken en dan maar niks doen. Hun veeleisendheid ontneemt hen veel kansen. Die mensen verdienen een bitchslap.”

Maar aan andere kant ziet hij ook nederigheid indalen. Mensen die koeler worden bij tegenslag. En daar ontstaan de kansen. Stoppelenberg: “De kracht van millennials is dat ze vaak honderd procent online zijn opgegroeid. De tijd voor internet kennen ze niet. Dat is wat ze voor hebben op de oudere generaties.” Daarnaast is er volgens hem onder de millennial veel creativiteit te vinden.

Kooistra beaamt dat: “Als digital natives hebben ze nieuwe ideeën over werken. Ze zijn ambitieus, creatief, flexibel en connected. Jongeren jagen vernieuwing aan bij organisaties. Ze helpen zo taboes te doorbreken die in de weg zitten van groei.” Luie millennials? Dat komt wel goed. 

Wat wil de millennial?

YoungCapital heeft er onderzoek naar laten verrichten. In het onderzoek werden 3.721 millennials (17-36 jaar) uit acht Europese landen gevraagd wat zij belangrijk vinden bij het kiezen voor een baan. Over de top 3 waren alle nationaliteiten het eens: nieuwe dingen leren staat met stip op één bij de millennials. Een goed salaris staat op de tweede plek, gevolgd door ‘precies weten wat er van me wordt verwacht', oftewel duidelijke kaders. 

"Elke dag hier voelt als vakantie"

Toen Olaf Janssen zo'n negen jaar geleden het bord 'Waterkavel te koop' zag staan, had hij nooit gedacht dat wonen op het water zijn vak zou worden. Dat is het inmiddels wel. Na de bouw van zijn eigen drijvende woning, waar hij een totaal nieuw bouwconcept voor ontwikkelde, kreeg hij de smaak te pakken. Inmiddels is er veel vraag naar dit nieuwe type waterwoningen.

Architect: Zeinstra Verbeek Architecten (ZVA)
Oppervlakte: 260 m²
Kavel: 360 m² (waterkavel)
Bouwtijd: zes maanden, hele traject vijf jaar

De locatie
Het begon allemaal met het zien van een te koop-bord. Er werden zes waterkavels aangeboden vlakbij waar Olaf en zijn gezin toen woonden, in de Harnaschpolder in Delft. Zonder heel goed te weten waaraan ze begonnen, schreef het gezin zich in voor een kavel. Niet veel later kwamen ze als één van de zes winnaars uit de bus en mochten een kavel uitkiezen. "We hebben ons op dat moment wel heel even afgevraagd waar we aan begonnen. We hadden er nooit eerder over nagedacht om zelf een huis te gaan bouwen, laat staan een waterwoning. Maar zowel het bouwen van een waterwoning als de locatie waren zo uniek, dat we besloten het 'gewoon' te doen. Harnaschpolder ligt nog geen 10 minuten fietsen van het centrum van Delft maar je waant je middenin een natuurgebied."



Dwarsdoorsnede van de waterwoning

De voorbereiding
Omdat het water waarin de drijvende woning ligt afgesloten is, kon er bij de bouw niet te werk worden gegaan zoals gebruikelijk bij woonarken. "Gewone woonboten worden eerst gebouwd en vervolgens over water naar de betreffende locatie gesleept, dat ging hier dus niet." Olaf was genoodzaakt een nieuw bouwconcept te ontwikkelen waarbij direct op locatie gebouwd wordt. Hij stelde een programma van eisen op en verzamelde de juiste mensen om zich heen. Hierbij was het vinden van twee partijen cruciaal. "Ik moest een architect zien te vinden die welwillend was om mee te denken én een constructeur die me kon helpen bij de nieuwe, innovatieve constructie." 
 


De woning wordt te water gelaten


De architect
Om de juiste architect te vinden schreef Olaf een tender uit. Hij vond vier bureaus bereid hieraan mee te werken en had dus de keuze uit vier verschillende ontwerpen. ZVA bleek al gauw het meeste op één lijn te zitten met Olaf zijn eigen ideeën. Het uiteindelijke ontwerp is dan ook totaal anders dan het ontwerp dat ZVA voor de tender instuurde. "Ik ben samen met ZVA verder gaan ontwerpen en wist heel goed wat ik wilde. De architect zegt zelf ook dat 75% van het ontwerp van mijn hand is, de overige 25% van het bureau." Het resultaat is totaal anders dan de meeste woonarken: geen vierkante betonnen bak maar een speels vormgegeven, duurzame woning opgetrokken uit hightech composiet. Een kunststofsoort die onderhoudsvrij is en bijvoorbeeld ook voor luxe jachten en vliegtuigen wordt gebruikt. De woning bestaat uit een T-vorm van drie verdiepingen met meerdere splitlevels.



Artist impression van de waterwoning


De bouw
Doordat Olaf het bouwproces goed en gedegen voorbereid had, liep hij tijdens de bouw niet tegen grote verrassingen aan. "De nieuwe constructie was door constructeur Bartels & Vedder dusdanig goed doordacht dat de bouw daarvan redelijk probleemloos verliep. Wel heb ik nog vrij laat wijzigingen in het ontwerp aangebracht, dat heeft voor wat vertraging gezorgd. En de afbouw duurde langer dan verwacht." Wat hier ook meegespeeld heeft, is dat Olaf ruim de tijd voor het hele proces nam. Op sommige naastliggende kavels werd al veel eerder gebouwd maar hier liepen ze dan ook tegen veel grotere problemen aan. "En het feit dat ik de juiste partners om me heen verzameld had was hierbij ook van cruciaal belang."



"Elke dag voelt als vakantie"
 

100% tevreden?
Olaf en zijn gezin wonen nu bijna vier jaar in de waterwoning en wat het ontwerp betreft is hij 100% tevreden. "Daar sta ik nog steeds helemaal achter. Het enige punt dat ik kan noemen, is dat het huis wat aan de grote kant is. Mijn oudste zoon is inmiddels uitgevlogen dus eigenlijk hebben we niet meer zo'n groot huis nodig." Het wonen op het water bevalt uitermate goed. "Je ervaart zoveel ruimtelijkheid en bent veel meer in aanraking met de natuur. Fantastisch om 's ochtends wakker te worden en een zwaan vlak voor je slaapkamerraam voorbij te zien zwemmen. Elke dag voelt hier als vakantie." Andere leuke bijkomstigheid is dat Olaf inmiddels zijn werk heeft gemaakt van het nieuwe bouwconcept. Met zijn bedrijf Balance d'Eau heeft hij al meerdere woningen en projecten te water gelaten. Balance d'Eau verzorgt zowel de bouw, begeleiding, advisering als de totale realisatie van de projecten.

Culturele Agenda

Film

The Circle

Verfilming van het succesvolle boek van Dave Eggers over de invloed van sociale media op ons leven en privacy. In The Circle volgen we Mae Holland die dolblij is met haar nieuwe baan bij internetbedrijf The Circle. De baan vraagt meer van Mae dan haar lief is en zet haar leven totaal op z'n kop.
The Circle is vanaf donderdag 11 mei te zien in de Nederlandse bioscopen.

Tentoonstelling

Margiela - De Hermès Jaren

Mode Museum Antwerpen brengt een hommage aan de Hermès-collecties van Martin Margiela. Ook aan zijn eigen label Maison Martin Margiela wordt aandacht besteed. Baanbrekende deconstructie en tijdloze luxe vormen het uitgangspunt van de expo. Scroll door om van MoMu-curator Karen van Godtsenhoven te horen hoe deze expo tot stand gekomen is.
Tot en met 27 augustus, ModeMuseum Antwerpen.


Muziek

Ellen ten Damme - Paris

Op 22 mei geeft Ellen ten Damme een eenmalig, uniek concert in het Concertgebouw. Met, de naam zegt het al, Franstalige klassiekers van Edith Piaf en Brigitte Bardot maar ook met eigen, nieuwe liedjes. Kaarten zijn €29,50.
Maandag 22 mei, Concertgebouw Amsterdam.


 

Literatuur

International Literature Festival Utrecht

In mei vindt het International Literature Festival Utrecht (ILFU) plaats. Het evenement is de opvolger van wat voorheen ‘City2Cities’ heette en heeft dit jaar extra aandacht voor literatuur en muziek. Met namen als Sonja Barend, Herman Koch, Hannah Bervoets, Ingmar Heytze, Hanneke Groenteman en Paulien Cornelisse. Losse kaarten kosten €25,- ,een passe partout voor alle drie dagen is €63,-.
Van 11 t/m 13 mei in TivoliVredenburg, Utrecht.

Design

Festival Designkwartier Den Haag

Van 19 t/m 21 mei staat Den Haag in het teken van vernieuwend Nederlands Design tijdens de vierde editie van Festival Designkwartier. Winkels, presentaties, exposities en activiteiten op designgebied worden gemixt tot een inspirerende happening. Volg de route door het centrum van Den Haag en ontdek de verhalen achter ontwerpen. Gratis toegang.
Van 19 t/m 21 mei, Den Haag.

Seks op afstand voelde nog nooit zo dichtbij

Het Nederlandse bedrijf Kiiroo is in korte tijd uitgegroeid tot marktleider op het gebied van teledildonics, high-tech sekspeeltjes die online met elkaar verbonden zijn. Volgens oprichter Toon Timmermans is het einde van de groei nog lang niet in zicht.

“Zien en horen kon al. Maar voelen, dat ontbrak nog.”, zegt ondernemer Toon Timmermans op de dertiende etage van een kantoorkolos aan de Amsterdamse Zuidas. Hij doelt op de manier waarop seks online geconsumeerd wordt. De nieuwe productcategorie die Kiiroo zelf heeft ontwikkeld, met diverse online aanstuurbare vibrators (voor de dames) en masturbators (voor de heren) moeten daar een eind aan maken. Ze staan en liggen uitgestald op tafel.

"Zien en horen kon al, voelen ontbrak nog"

Timmermans laat zien hoe het werkt. Hij verbindt een masturbator via bluetooth met een app op zijn telefoon. Het apparaat bestaat uit een holle buis met daarin ringen die aangedreven worden door kleine elektromotoren. Die simuleren de peristaltische bewegingen van de innerlijke vrouw. Het materiaal waarmee de binnenkant is afgewerkt, voelt een beetje vettig en zacht aan. “Is gemaakt van siliconen. Je kunt het makkelijk afspoelen onder de kraan.”, licht Timmermans toe

Hij verbindt de masturbator aan de vibrator, een glimmend witte staaf waarvan de oppervlakte is uitgerust met dezelfde aanraakgevoelige sensoren die in het scherm van een smartphone zijn verwerkt. Et voila: zodra Timmermans zijn vinger over het witte plastic van de vibrator laat glijden, begint de online verbonden masturbator perfect synchroon op en neer te schokken.

“Voor militairen, mensen op boorplatformen of andere stellen waarvan de partner ver weg is, is dit natuurlijk een ideale oplossing om toch samen intiem te kunnen zijn.”, aldus Timmermans.



Bluetooth masturbator Launch

Techniek pushen

Het Nederlandse bedrijf heeft de sekshulpmiddelen zelf ontwikkeld met de hulp van een industrieel ontwerpbureau in Delft. Ze zijn er binnen een paar jaar wereldwijd marktleider mee geworden. Kiiroo is pionier maar bepaald niet het enige bedrijf dat sekspeeltjes op de markt brengt die steeds dichter de beleving van ‘the real thing’ benaderen. Vooral op het gebied van virtual reality gebeurt veel, beaamt ook Timmermans.

VR-brillen als de HTC Vive hebben hun populariteit voor een groot deel te danken aan de speciaal geproduceerde VR-porn die ervoor wordt uitgebracht. Meestal worden deze video’s gemaakt vanuit het gezichtspunt van de gebruiker. Het resultaat is dat Vixen en Bobbi levensecht je bed op komen kruipen. Net als bij eerdere technologische innovaties pusht de porno-industrie nieuwe technieken.

"Vixen en Bobbi komen levensecht je bed op kruipen"

Volgens Timmermans was ook juist de opkomst van VR een van de redenen om de slimme sekspeeltjes van Kiiroo te ontwikkelen. “Wat opvalt bij VR, is dat het menselijke brein de neiging heeft om een fysieke werkelijkheid die er niet is toch in te vullen.”

Hij geeft het voorbeeld van een achtbaanritje met een VR-bril: mensen die beelden zien van afdalingen en bochten worden door hun brein zo bedonderd dat ze fysiek reageren alsof ze echt aan afgrond instorten. Ze hangen naar voren of bewegen in bochten naar links of rechts. Timmermans: “Als de beleving via zien en horen al zo echt is, dan maakt voelen als derde dimensie de ervaring compleet.”

Seksrobots

Kiiroo is niet het enige bedrijf dat zich op de artificiële seksproducten heeft gestort. Er zijn sekspoppen verkrijgbaar in alle soorten en maten met namen als Just-In Beaver. Het Amerikaanse Fleshlight, tevens samenwerkings- en distributiepartner van Kiiroo, heeft inmiddels dertien miljoen stuks van hun siliconen masturbator verkocht. Durex heeft trillende eitjes voor de dames. Eind dit jaar komen de eerste volledige seksrobots op de markt. Volgens Timmermans zijn alle innovaties het gevolg van een steeds kleinere wereld die steeds meer online verbonden is. “We ontwikkelen een heel nieuwe manier van communiceren met elkaar.”

Naast de fysieke producten van Kiiroo is de Nederlandse start-up ook een online platform begonnen. Hier kunnen bezitters van de online cyberseksspeeltjes bijvoorbeeld een show van een webcam dame bekijken. Haar verrichtingen op beeld, worden online vertaald in de manipulatie van de apparatuur bij de gebruiker thuis. Timmermans: “Een vrouw kan in theorie zo duizenden mannen tegelijk bedienen.”

Waar ze na het uitbrengen van de eerste prototypes al snel achter kwamen: geen man is hetzelfde. Ze ontvangen wel eens mailtjes van mannelijke klanten die klagen dat de masturbator niet past. Timmermans: “Nou gefeliciteerd, denk ik dan.” Terwijl voor andere klanten de standaard maat juist te groot. Timmermans: “Daarom gaan we nu verder diversifiëren. Dat moet zeker als we verder de Aziatische markt op willen.”

"Als we de Aziatische markt op willen, moeten we diversifiëren"

Open platform

De integratie van teledildonics met webcamseks is één ontwikkeling. Een andere is het coderen van bestaande films waarbij de handelingen op het scherm worden vertaald in trillende, schuivende en pompende apparaten op afstand. Volgens Timmermans bestaat de catalogus op het moment uit zo’n drieënhalf titels, maar dat zullen er snel meer worden. “We hebben codeerders die daar hard aan werken.”

Op dit moment zijn er volgens Timmermans een aantal factoren waardoor Kiiroo zo stormachtig groeit. Naast dat het bedrijf een compleet nieuwe categorie heeft ontwikkeld, is de samenwerking met Fleshlight en de inzet op een open platform een van de speerpunten van het bedrijf. “We zijn de afgelopen jaren veel beurzen afgegaan. Niet alleen die van de toymakers, maar ook die van de contentproducenten. Daar kwamen we er achter dat die twee werelden elkaar eigenlijk helemaal niet kennen.”

"Kiiro wil de content- en speeltjesmakers met elkaar verenigen"

Kiiroo wil de pornomakers en de speeltjesmakers met elkaar verenigen via een platform waar de twee elkaar tegenkomen. Timmermans zegt dat voor de inspiratie naar bestaande platforms is gekeken. “We vonden Apple heel mooi maar te gesloten. We hebben dus voor een Android-oplossing gekozen. Open source en voor iedereen toegankelijk.”

Niet aan te slepen

Kiiiroo denkt de komende jaren fors te kunnen groeien als verbinder tussen gebruikers, contentleveranciers en wat er verder nog aan teledildonics op de markt komt. De toekomst ziet er zonnig uit, zegt hij. “Op dit moment zijn onze producten niet aan te slepen. Iedereen denkt dat ik bij een sexy bedrijf werk. Maar waar we hier het grootste deel van de dag mee bezig zijn, zijn logistieke uitdagingen oplossen.”

Kiiroo

Timmermans startte Kiiroo samen met een paar compagnons in 2012. De sekspeeltjesmaker hangt onder een holding die Feelme.com heet waar het contentplatform wordt geëxploiteerd. Volgens Timmermans behoort Kiiroo tot de snelst groeiende internet start-up van Nederland.

Online teleseks: eind van de voortplanting (en dus de mensheid)?

Ceryl Janssen van het Amsterdamse seksuologencollectief met de briljante naam Bedweters, zoekt liever de nuance. “Ik denk dat het uiteindelijk niet zo’n vaart zal lopen. Dat neemt niet weg dat er wellicht toch veel mensen voor te porren zullen zijn.” Janssen ziet in zijn praktijk veel stellen waarbij de pornoconsumptie van de een het seksleven van de ander verpest. Maar simpelweg de porno de schuld geven is te makkelijk. “Vroeger had men gewoon fantasie. Porno is ook fantasie.” Het loopt pas uit de hand als mensen er echt last van krijgen, benadrukt hij. Simpelweg concluderen dat het ‘onnatuurlijk is en niet zo hoort’, is voor Janssen niet voldoende. En hoewel seks steeds meer een ‘prestatieding’ wordt, zit er achter de mensen die met met VR-porno en steeds geavanceerder sekshulpmiddelen uit de bocht vliegen vaak een ander probleem. Janssen: “Het ligt vaak niet aan de middelen maar de persoon. Mensen met een laag zelfbeeld kunnen vatbaarder zijn voor dit soort nieuwe ontwikkelingen.”

5 prikkelende vragen aan Karen van Godtsenhoven

Acht jaar na zijn afscheid van de modewereld lijkt ontwerper Martin Margiela (59) populairder dan ooit. Zijn ideeën, van slow fashion tot multifunctioneel minimalisme, zijn zichtbaar op de catwalk, in films, documentaires en tentoonstellingen. Het Moderne Museum te Antwerpen brengt momenteel een hommage aan Margiela's jaren bij Hermès. Karen van Godtsenhoven (33), curator van de tentoonstelling vertelt over de introverte visionair, ware liefde voor vakmanschap en onmisbare kledingstukken.

Margiela aanbidden lijkt vanzelfsprekend voor fashionistas. Maar voor de modedummies onder ons: wat maakt hem zo bijzonder?
Hij heeft de modewereld in de jaren negentig op zijn kop gezet. Na vier jaar in de leer bij Jean Paul Gaultier, startte hij in 1988 zijn eigen label. Veel van zijn vernieuwende ideeën zoals slow fashion, deconstructie, minimalisme en échte mensen op de catwalk, dringen nu pas door tot het brede publiek. Ik ben blij dat hij deze erkenning krijgt in een tijd waarin copy pasten normaal lijkt. Zijn ideeën waren nooit belerend, ze kwamen voort vanuit liefde voor het modevak en hij bracht ze met een knipoog. Zo maakte hij een armband van een vork, een dekbedovertrek werd een jas en van verschillende bikerjacks maakte hij een bomberjack die hij verkocht als haute couture.  


Oranje staat voor Hermès, wit voor het eigen label van Margiela

Hoe kwam zo’n moderebel in 1997 bij Hermès terecht, het meest luxe aller luxehuizen?
Margiela had zijn naam in de underground scene gevestigd, maar van huis uit was hij zeer klassiek geschoold. Hij was van dezelfde afstudeerlichting als de Antwerpse zes (o.a. Dries van Noten en Ann Demeulemeester) die de Vlaamse mode op de wereldkaart zette. Van deze groep was hij de meest technisch qua aanpak. Onder zijn eigen label maakte hij bijvoorbeeld een deconstructieve trenchcoat waarvan naden en trucjes zichtbaar waren om het kleermakersvak te tonen.
Bij Hermès deed hij precies het omgekeerde. Hij wilde de perfecte trenchcoat maken; daarvoor moest hij alles terugbrengen tot de essentie. Wat overbleef was een vloeiende lap stof die, eenmaal aan, prachtig om ieder lichaamstype viel, niet alleen om die van een topmodel. Voor Margiela was Hermès een kans om zijn vak op het hoogste niveau uit te voeren: hij had de allerbeste ateliers en couturiers tot zijn beschikking.

Margiela was co-curator van de tentoonstelling in het MoMu. Waarom staat hij niet op de affiche?
Al sinds de oprichting van zijn eigen label schuwt hij alle media-aandacht, dus het ligt in lijn met zijn voorkeur voor anonimiteit. Margiela wil zijn energie in zijn werk steken, al het andere leidt af. Dat wil niet zeggen dat hij mensenvreemd is; achter de schermen vindt hij het prettig in teamverband te werken. Hij spreekt altijd over ‘wij’ in plaats van ‘ik’, omdat hij een collectie of tentoonstelling beschouwd als een teameffort.
Mensen zijn tegenwoordig constant bezig met het vastleggen van hun leven voor anderen. Het is een van de redenen dat er een fotografie-verbod bij de tentoonstelling geldt. Margiela wil graag dat mensen kijken door hun ziel, niet door een lens. Echt kijken. Dat is misschien utopisch, maar zeker wel een poging waard.

Het Rotterdamse Mint Film komt dit jaar nog met een film over Margiela en volgend jaar volgt een tentoonstelling over de ontwerper in Parijs. Waarom staat hij juist nú weer in de belangstelling?
Veel grote ontwerpers putten nu inspiratie uit zijn oevre, en dat is duidelijk op de catwalk te zien. Sorry, ik ga geen namen noemen. Vorig jaar tijdens de modeweken zei iemand: Margiela is de onzichtbare hoofdrolspeler. Wellicht dat het ook te maken heeft met het slopende tempo van de mode-industrie waar Margiela al lang geleden tegen in opstand kwam. Dat is nu relevanter dan ooit.

Even iets anders: stel dat je al je kleding moet wegdoen behalve drie stukken. Welke zijn dat?
1. Mijn wijde zwarte broek van Ann Demeulemeester. Hij heeft een wijde mannelijke snit à la Marlene Dietrich, maar valt daardoor juist sensueel.
2. Mijn fluwelen zwarte jurk van Margiela. Deze komt uit een lijn die geïnspireerd is door een plastic zak. Als je hem plat legt, lijkt het precies dat, maar eenmaal aan valt die prachtig. Het is een fijn, tijdloos stuk.
3. Een Japans jasje van Comme des Garcons. Het is een heel uitgekiend stuk dat je lichaam op een andere manier toont. Als ik het draag, proberen mensen het altijd te corrigeren. Dat is tevens de gedachte van de ontwerpster; mensen kunnen niet omgaan met iets dat afwijkt van het gangbare.

De tentoontstelling Margiela, de Hermes jaren is tot en met 27 augustus 2017 te zien in MoMu Antwerpen. 

Boekverfilming The Circle

Film: The Circle
Regie: James Ponsoldt
Met: Emma Watson, John Biyega, Tom Hanks
Bioscooprelease: 11 mei 2017

Die verrekte social media verpesten onze levens. Of in ieder geval betekenen ze het einde van onze privacy. Dat is het beeld dat Dave Eggers schetste in zijn dystopische roman The Circle. In de bestseller lag het er allemaal nogal dik bovenop en ook de verfilming is weinig subtiel.

Mae Holland (Emma Watson) is door het dolle wanneer ze wordt aangenomen bij The Circle, een immens machtig internetbedrijf. Ze wordt meegezogen in de bedrijfscultuur waar iedereen altijd en overal alles met elkaar deelt. Mae springt in het oog van CEO Aemon Bailey (Tom Hanks), die haar vraagt ‘transparant’ te gaan en zich 24/7 te laten volgen door minuscule camera’s die alom aanwezig zijn. Ze wordt een internetfenomeen, maar wil niet inzien wat dit doet met haar privéleven en dat van haar geliefden.

De vergelijking met Facebook, Instagram en de groeiende populariteit van vloggers is natuurlijk snel gemaakt. Wat delen we met onze volgers en wat houden we voor onszelf? Hoeveel macht hebben social media over ons? Het is interessante materie, maar dan moet je als filmmaker wel wat ruimte voor discussie laten. En die is er niet. Niemand spreekt Mae tegen wanneer ze met het extreme idee komt om het concept privacy overboord te gooien.

Een van de grondleggers van The Circle is weliswaar wat vertwijfeld over zijn uitvinding, maar écht in opstand komen doet hij niet. Ook het gemopper van Mae’s jeugdvriend, die liever offline contact heeft dan online, is slechts symbolisch. Dat gebrek aan kritisch geluid maakt het verhaal zwak. Het is bovendien lastig meeleven met een hoofdpersonage dat zich als een mak lammetje laat leiden en er bewust voor kiest blind te zijn voor alle nadelen.

Fascinerend daarentegen is de rol van Tom Hanks. Als CEO van The Circle windt hij iedereen om zijn vingers. Hij is vriendelijk, charmant en overtuigend. Maakt alles deel uit van zijn masterplan om meer macht te verkrijgen? Of denkt hij daadwerkelijk de wereld een plezier te doen met zijn online diensten? Uit de vertolking van Hanks valt dat niet op te maken.

Het zou kunnen dat de sympathieke acteur het simpelweg niet in zich heeft om een bad guy te spelen. Maar aannemelijker is dat Bailey als een enigma wordt neergezet, zodat we als kijker zelf mogen bepalen wat we van hem vinden. En dat werkt. Jammer dus dat The Circle ons niet wat meer weet te prikkelen. Wat we nu voorgeschoteld krijgen is te weinig om je serieus te doen overwegen je Facebook-account te verwijderen.

Door Kita van Slooten

Stijlvolle sportbar? Martin’s Sporting Club bewijst dat het kan

Wat: Martin’s Sporting Club, een grand café met een sportsausje
Waar: aan het Rembrandtplein, Amsterdam
Open sinds: 6 maart 2017
Keuken: American barfood
Publiek: sportliefhebbers met een hang naar luxe
Toiletteren: bereid je voor op een reeks aan hoogtepunten...

Vergeet alles wat je denkt te weten over het traditionele sportcafé –buikjes, liters bier, glazige blik, vette hap. Martin’s Sporting Club heeft het concept van de all American sportbar door de mangel gehaald en iets nieuws neergezet waarvan je niet wist dat je het wilde, maar als je er bent geweest niet meer zonder kan. ‘Voor een wedstrijd Ajax-PSV zitten we volgeboekt.’

Wie zitten achter Martin’s Sporting Club
De naam van het café is een eerbetoon aan wijlen eigenaar van het Cooldown Café, Martin Vinke. Na het overlijden van de uitvinder van het feestcafé vond weduwe Sacha Vinke en dochter Sammy dat de nieuwe zaak iets moest worden ‘wat Martin mooi had gevonden’. Ze sloeg de handen ineen met goede vriend Eric Keijer (Event Director van Sensation) en horecaman Boyd Baptist die als 20-jarige zijn eerste baantje als zaalkelner bij Martin in het Cooldown Café had. ‘In het buitenland spraken Erik en ik standaard af in van die typische Amerikaanse sportbars. In Nederland ontbrak het daaraan, of in elk geval aan eentje waar we zelf graag zouden komen’, zegt Boyd.

Locatie
Pal aan het toeristische Rembrandtplein. Dan denk je al snel ‘dronken Engelsen en rottigheid’. ‘Mis’, zegt Boyd. ‘Deze locatie is flink in opkomst. Mede door de komst van een aantal jonge ondernemers. Martin’s Sporting Club zet die trend door.’ Het pand zelf moest tot op het beton gestript worden. ‘Het Cooldown Café had in decennia geen daglicht gezien. We moesten rigoureus te werk’, zegt Boyd. Het verschil na een verbouwing van zes maanden is er letterlijk een van dag en nacht: natuurlijk licht, eigentijdse inrichting en panoramisch uitzicht op het Rembrandtplein.

Interieur
Verzorgd door Casper Reijnders (Lion Noir, Jimmy Woo) en Thijs Murré. Het resultaat is een vrouwvriendelijke jongensdroom; mooie lederen barkrukken (afkomstig uit casino’s ergo gegarandeerd zitcomfort), een tap met koperen Amsterdammertjes, een schitterend bronsbruin New York Ceiling, Franse metrotegeltjes en uiteraard o-ve-ral vlijmscherpe 75 inch schermen waar je zelfs een ongewenste neushaar van Ronaldo op kunt spotten.

Keuken
Op het menu staan klassieke Amerikaanse caféhappen in een geraffineerder en soms gezonder jasje. Denk aan burgers van mals biologisch rundvlees of een Philly Cheese Steak Sandwich, maar ook een olympisch ontbijt met Griekse yoghurt en fruit of de Superbowl, een poké bowl met tonijn, avocado en zeewier. ‘Die Superbowls zijn niet aan te slepen. Dat is een blijvertje. Over een paar weken starten we met een nieuwe menukaart waarin we onze ervaringen van de eerste weken verwerken in nieuwe gerechten.

Cocktails
Droog staan tijdens het kijken van een potje tennis of voetbal is funest. Daarom is de selectie van speciaal bieren op de tap niet zuinig, de wijnen zijn een strenge selectieprocedure ondergaan en de cocktails worden verzorgd door de shaketovenaars van cocktailbar Porem (Amsterdams voor gezicht). Probeer eens een Marco van Basten, die maakt je knieën én enkels week als we de kaart moeten geloven.
Heeft jouw club gewonnen, dan kun je dat vieren tot in de kleine uurtjes. Op vrijdag en zaterdag gaan de bartafels en krukken aan de kant en mag je zelf in beweging komen.

Niet te missen detail
‘Hier’, Boyd wijst met gepaste trots naar de muur, ‘hangt de originele voorvleugel van de Formule 1 auto waar Max Verstappen voor het eerst in getest heeft.’ Ook mooi: bij binnenkomst word je verwelkomd door een foto van Martin Vinke in Baywatch-sferen: grote grijns, strakke buik, rode zwembroek.

Duitse degelijkheid met een toveraccu

Op de nieuwe elektrische Mercedes B-Klasse is ieder Germaans automobielcliché van toepassing. De elektrische B-klasse rijdt als een zwevend luchtkussen, voelt onverwoestbaar aan en is opvallend ruim van binnen.

De auto

De witte Mercedes B-Klasse die we mogen uitproberen is er ook als benzine- en dieseluitvoering,  maar deze komt als EV. Wat opvalt aan de ‘B’ is de hoge mate van onopvallendheid. De doelgroep die deze auto aanschaft (hockeymoeders en pensionado’s), wil weliswaar Mercedes rijden maar is niet gesteld op al te veel buitenissigheden. De auto houdt het daarom keurig ingetogen van buiten terwijl de binnenkant er natuurlijk comfortabel en luxe uitziet. Het dashboard is bijvoorbeeld afgewerkt met prachtig blauw stiksel.

De techniek

Speciaal voor de elektrische variant heeft Mercedes een paar aanpassingen gedaan. Zo zijn de ruiten getint en is de carrosserie extra geïsoleerd. Dat scheelt in de energie die het kost om de auto te verwarmen en koelen en dat komt de reikwijdte van het accupakket weer ten goede. Iedere uitgespaarde KWh is er tenslotte eentje.

Een andere techniek die Mercedes in de auto heeft ingebouwd is slimme GPS die anticipeert op afdalingen in de weg. Op het moment dat de wagen bijvoorbeeld onder een viaduct doorrijdt, maakt de auto gebruik van de zwaartekracht om de opgewekte energie terug naar de batterijen te leiden.

Die zuinigheid is hard nodig. De auto heeft een tamelijk beperkte range van ongeveer 125 kilometer na een nacht aan de oplaadpaal. Met die voorgestelde kilometers op de teller, is wel iets opmerkelijks aan de hand. Bij het terugbrengen van de auto naar het hoofdkantoor van Mercedes, is het verschil tussen het bereik en de afstand zes kilometer. Gewoonlijk een goede reden om met samengeknepen billen aan de terugtocht te beginnen. Maar de Mercedes lijkt een tovertruc uit te halen: na een uur rijden, dicht in de buurt van de bestemming, zijn de magere zes kilometers speling uitgegroeid tot 35 kilometer! De woordvoerder van Mercedes moet er ook een beetje om lachen.


De rijervaring

Deze Mercedes lijkt gemaakt voor mensen die zich weliswaar van a naar b willen bewegen, maar daar niet al te veel van willen merken. Tussen alle schakeltjes en koppelingen lijken kussentjes geplaatst met als doel de totale ervaring perfect en zonder frictie te laten verlopen. Verder is de ruime cabine een zegen. De wagen heeft zowel op de snelweg als in de stad ruim zicht rondom. Wie daar niet op vertrouwt, wordt voor te dicht naderende klusbussen en fietsende scholieren gewaarschuwd door de actieve sensoren rondom. Die beginnen wild te piepen zodra ze te dichtbij komen. Er is ook rem-assistentie aan boord die ingrijpt als er te enthousiast op een stilstaande file voor een stoplicht wordt afgereden. De auto beschikt over drie modi die te bedienen zijn met flippers achter het stuur: zuinig, normaal en sportief.


Conclusie

De elektrische Mercedes B-Klasse is een auto voor mensen die niks hebben met sportief rijden, opvallen of interessant doen. Het is de ideale wagen voor hockeymoeders of pensionado’s die veilig binnen in de cabine willen zitten in de zekerheid dat wat er ook gebeurt, zij er wel komen. Als de accu een beetje meegeeft, tenminste. 

 

Een smeltende kroonluchter

Interieurontwerper Piet Boon was niet erg onder de indruk van de meeste kroonluchters die hij tegenkwam. Met de Hot Kroon wilde hij een klassieke hanglamp maken die mooi was van lelijkheid.

Met welk idee begon je aan de klus?

Piet Boon: “De ‘Hot Kroon’ werd niet zozeer uit een opdracht geboren, maar eerder uit een behoefte om iets creëren wat tegen de gevestigde orde in ging. Ik liep jaren geleden rond op de Biennale Interieur in Kortrijk en zag daar prachtige kroonluchters ontworpen door Philippe Starck voor het Franse kristalhuis Baccarat. Ik vond ze mooi. Destijds vlogen de kroonluchters je om de oren en hoewel ik er eerst helemaal weg van was, werd ik de kroonluchters ook een beetje zat. Alle ontwerpers hadden toen wel een kroonluchter en eerlijk gezegd leken ze allemaal op elkaar. Daarnaast zat het me ook niet lekker dat al die kroonluchters zo ontzettend duur waren. Dat was ook de reden waarom ik die Philippe Starck kroonluchters niet had gekocht. Het bracht me op het idee om iets te maken wat het einde van de kroonluchter inluidde; de Hot Kroon, een kroonluchter die mooi was van lelijkheid.”

Wilde je een statement maken?

“Hoewel de Hot Kroon als grap was begonnen, wilden we wel iets met ons ontwerp teweeg brengen namelijk een andere kijk op de kroonluchter zoals men die kende. Bij de Hot Kroon zie je dan ook letterlijk het traditionele ontwerp wegsmelten. Expert op het gebied van het produceren en toepassen van thermo hardende kunststoffen, Bolidt, hielp ons toen ons idee te realiseren. Zij stelden hun laboratorium, ruimte en materiaal ter beschikking. Heel bijzonder was dat.”

Tegen welke problemen liep je aan tijdens de productie?

“Wat we hadden bedacht was natuurlijk hartstikke leuk, alleen wel een ramp om te maken. Een groot drama. Dan gingen we, onze Chief Design Officer Roland en ik, aan de slag met die kunststof coating, overgoten we ons armatuur en viel alles weer op de grond. Dat veegden we weer bij elkaar en gooide er sneler weer op. De moeilijkheid zat hem in de harder. Uiteindelijk hadden we de juiste samenstelling van coating en harder gevonden waardoor het minder een bende werd. Het aanbrengen bleef echter arbeidsintensief, want de Hot Kroon wordt voorzien van meerdere lagen materiaal.”

Hoe is het ontwerp ontvangen?

Iedereen was meteen, en nog steeds trouwens, enthousiast. Iets waar we niet echt rekening mee hadden gehouden want we waren van plan om er maar één van te maken. Omdat het animo voor de Hot Kroon zo groot was, hebben we besloten om hem ook daadwerkelijk in productie te nemen. Er is zelfs toen een speciale machine voor ontworpen waarin de kroonluchter kon hangen en voorzien kon worden van de verschillende lagen kunststof. Het maak proces nam nog steeds tijd in beslag ,maar werd door de komst van die machine minder arbeidsintensief."

Wat heeft de Hot Kroon voor je carrière betekend?

“De Hot Kroon heeft niet voor een ommekeer in mijn carrière gezorgd. Wel is het zo dat we nu, door alle buitenlandse projecten waar we ons mee bezighouden, minder tijd hebben om nog echt zelf zo te experimenteren zoals we dat toen deden met de Hot Kroon. We opereren nu op een veel grotere schaal.”

Muziek als water uit de kraan

Het aanbod van online muziekstreamingdiensten is groot. Wat hebben de verschillende diensten te bieden en waar moet je zoal op letten om een dienst te kiezen die het best bij jou past?

Het is minder dan tien jaar geleden dat muziekliefhebbers voor het eerst thuis via hun PC gratis en legaal muziek konden streamen zonder dat ze ieder mp3’tje moesten kopen en downloaden. Hoewel Apple met iTunes digitale muziek groot maakte, geloofde wijlen Steve Jobs niet zo in streamingabonnementen. 

Het Zweedse bedrijf Spotify dacht daar echter anders over. Zij introduceerden in 2008 als eerste de mogelijkheid om in ruil voor het aanhoren van wat reclame, gratis naar een miljoenen muzieknummers te luisteren. Tegen betaling kon je ook maandelijks reclamevrij luisteren. Het bleek een hit. 

Andere streamingdiensten volgden en uiteindelijk is de muziekindustrie in minder dan een decennia van 'kopen' richting ‘streamen’ geduwd. Zo is Spotify pas sinds mei 2010 in Nederland beschikbaar. Apple is uiteindelijk in september 2015 ook voor dit model gezwicht en introduceerde streamen via Apple Music. 

Merkwaardig genoeg heeft grondlegger Spotify met slechts 30 miljoen muzieknummers een relatief kleine collectie vergeleken met de rest van de competitie. Aanbieders als Deezer, Groove Music (van Microsoft) en Apple Music serveren rond de 40 miljoen nummers aan hun gebruikers.  

Overigens betekent meer niet per se beter. Als je favoriete muzikant ontbreekt in de collectie dan zal het je een worst wezen hoeveel miljoenen andere liedjes je kunt luisteren. Uiteraard is de kans dat je favoriet in de grotere collectie beschikbaar is wel hoger. 

Maar 'heul veul' muziek is niet de enige reden om wel of niet voor één van de vele streamingdiensten zal kiezen. De ene luisteraar wil audiofiele geluidskwaliteit streamen, de ander wil met een familieabonnement de kosten drukken. En weer een ander vindt het juist erg belangrijk om nieuwe muziek te ontdekken met slimme speellijsten die automatisch gemaakt worden op basis van je luistergedrag. 

Zo probeert iedere dienst zich op zijn eigen manier te onderscheiden. En dat zijn er nogal wat, zelfs veel teveel om op te noemen. Hier volgen enkele van de meest bekende:  


Spotify
De Spotify muziekcollectie van 30 miljoen is niet de grootste en het kan zijn dat je sommige grote favorieten mist. Spotify is ook niet sterk in het aanbieden van exclusieve artiesten. In het verleden hebben ze nogal eens mot gehad met artiesten als Radiohead, Prince, Beyonce en Taylor Swift. Die vondendat ze onderbetaald werden en trokken hun muziek terug. 

Daarentegen is Spotify's sterke kant slimme speellijsten. Dat komt mede door de ruim 100 miljoen gebruikers waarvan 50 miljoen betalend. Dat levert Spotify een enorme berg data op waarmee zo onder andere slimme speellijsten genereren op basis van door jou eerder geluisterde muziek. Die sluiten vaak verrassend goed aan op je smaak. Zo is het heel makkelijk om via 'Jouw Discover Weekly' nieuwe juweeltjes te ontdekken. Spotify heeft zelfs een slimme speellijst die afgestemd is op het weer. Als het regent krijg je andere muziek voorgeschoteld dan wanneer de zon schijnt.
 
Spotify biedt drie geluidskwaliteiten aan: 96, 160 en 320 Kbps. Dat is laag vergeleken bij de 1411 Kbps van een CD maar in de praktijk zullen de meeste mensen het verschil niet horen of zich er niet aan storen. Zeker niet als ze in de bus, tram of trein naar muziek luisteren. 

Spotify is gratis te beluisteren als je bereidt bent om de reclame voor lief te nemen. De hoogste kwaliteit krijg je alleen met een 9,99 euro Premium abonnement. Met Premium kun je ook offline in het buitenland luisteren. Via Spotify Connect is muziek in de auto, op tv of via een wifi-systeem zoals een Sonos streamen. Een gezin van zes kan Premium overigens voor 14,99 euro delen. Studenten betalen de helft. 


Apple Music
De Apple Music muziekcollectie is met 40 miljoen nummers 25% groter dan die van Spotify. Ondanks dat Apple Music nog jong is, heeft Apple wel de nodige contacten in de muziekindustrie dankzij de jarenlange iTunes muziekstore. Dat is ook te merken want het machtige Apple heeft de nodige exclusieve artiesten voor zich weten te winnen zoals Taylor Swift, zelfs nadat ze nodige kritiek op de hoogte van de vergoedingen van Apple Music. Veel van de exclusieve deals zijn overigens wel tijdelijk. De muziek is na enkele maanden vaak ook via andere diensten beschikbaar.

Apple is goed in curatie en biedt op iets andere manier speellijsten met nummers die bij jou passen aan dan Spotify. Apple Music vraagt de eerste keer naar je favoriete genres en de daarbij behorende artiesten. Daaruit volgt een selectie die op jou muzieksmaak van toepassing is. 

Ondanks dat Apple Music nog niet zo lang bestaat, had het een jaar geleden al 14.000 speellijsten vergeleken met Spotify's 4500. Die speellijsten worden voor een groot deel door mensen samengesteld. Muziekliefhebbers kunnen ook luisteren naar het online Radiostation Beat 1 gerund door dj Zane Lowe die veel beroemde artiesten en dj's uitnodigt.

Zoals verwacht van Apple is de interface van Apple Music simpel en overzichtelijk. Met veel beeld en grafisch elementen is die makkelijk te bedienen. Apple biedt overigens geen gratis optie aan maar je kan de dienst drie maanden uitproberen. Apple streamt 256kbps in het AAC formaat. In de praktijk komt het neer op dezelfde kwaliteit als Spotify. Een individueel abonnement kost 9,99 euro, een gezinsabonnement voor 14,99 en studenten betalen 4,99 euro.


Deezer
Deezer is Spotify's meest directe concurrent. Het biedt ook de mogelijkheid van gratis luisteren met af en toe reclame. De Deezer bibliotheek is met 43 miljoen nummers groter dan Spotify.

Deezer heeft geen exlusieve artiesten maar zegt dat het naast de forse muziekcollectie ook nog eens 40.000 podcast heeft en je kunt via de app ook audioboeken luisteren. Dat betekent dat je geen aparte app nodig hebt voor podcasts. Handig.

Hoewel de Deezer curatie niet tipt aan die van Spotify en Apple Music, biedt Deezer met Flow wel weer een unieke slimme speellijst feature die analyseert wat jij zoals gedurende de dag luistert. Na verloop van tijd presenteert Flow je muziek die past bij jou stemming op dat moment van de dag.

De abonnementsprijzen van Deezer zijn gelijk aan die van Spotify maar dan zonder voordelig studentenabonnement. Daarentegen krijgen de meeste T-mobile klanten 50% korting. Deezer biedt ook Deezer Elite aan voor 14,95 euro waarmee je lossless CD kwaliteit naar een Sonos systeem kunt streamen.


Tidal
Tidal is voor muzikanten en voor muziekliefhebbers de grote tegenhanger van de andere diensten. Tidal, opgericht door de rappende zakenman Jay-Z, betaalt namelijk hogere royalties aan de muzikanten en biedt de audiofiele muziekliefhebber een collectie van rond de 40 miljoen nummers aan in streaming lossless Flac CD kwaliteit. In tegenstelling tot Deezer Elite is dat niet gebonden aan het apparaat waarop je het afspeelt.

Overigens hangt daar wel een hoger prijskaartje van 19,99 euro per maand aan. Tidal biedt ook een lagere kwaliteit streaming die gelijk is aan de hoogste kwaliteit van Spotify voor 9,99 euro.

Omdat Tidal de muzikanten beter beloont, biedt de dienst ook veel exclusieve content die alleen op Tidal te luisteren is. Hoewel de interface lijkt op die van Spotify, is de Tidal interface minder gebruiksvriendelijk. Met name de zoekfunctie is is niet erg slim. Maar dat zal de audiofiel niet weerhouden om de hoogste kwaliteit muziek via Tidal naar zijn HiFi systeem te streamen. 


Play Music, Groove, Tidal en de rest...
De vier genoemde streaming diensten zijn de meest bekende maar ook andere grote merken hebben streamingdiensten zoals Google's Play Music en Microsofts Groove die beiden ook een collectie van rond de 40 miljoen nummers bieden tegen dezelfde maandprijzen als de populairdere diensten.

Google Play Music heeft een unieke feature die handig kan is voor diegene die hun lokaal bewaarde collectie mp3's veilig willen backuppen naar de cloud. Je kan tot 50.000 mp3's naar de Google cloud uploaden en via de Google Play Music app streamen. 

Microsoft's Groove, dat vroeger Xbox Music heette, is bij het publiek minder bekend. Dat neemt niet weg dat de streamingdienst een goede kandidaat is om het op te nemen tegen de grotere spelers, met name omdat het programma onderdeel is van Windows 10.

Overigens zijn er ook allerlei gespecialiseerde streamingdiensten zoals Beatport, geliefd bij liefhebbers van dancemuziek en dan is er nog de Qobuz die muziek in een nog hogere kwaliteit als de CD kwaliteit van Tidal streamt. Een deel van hun collectie is beschikbaar in 24-bit wat Qobuz studio kwaliteit noemt.

Een andere ietwat vreemde eend in de bijt is SoundCloud die met een collectie van 150 miljoen nummers de grootste collectie heeft. Dat komt omdat iedereen hier zijn muzikale creaties online kan delen. De muzikant of producent die zijn werk wil promoten neemt een abonnement om zijn nummers te uploaden. Vandaar het enorme aanbod waar je gratis naar kunt luisteren. Maar veel mainstream artiesten zijn onbindbaar. 

Neem je een SoundCloud Go+ abonnement als luisteraar voor een tientje per maand, dan kan je zonder advertenties wel naar de grote artiestennamen luisteren. De SoundCloud Go en Go+ abonnementen zijn sinds maart in Nederland beschikbaar.