Van onze partner Roche

'Als je met je rug tegen de muur staat, grijp je alles aan'

20 december 2019 09:15

Beeld ©

Toen Rob de Ruijter (68) ruim twee jaar geleden de diagnose uitgezaaide nierkanker kreeg, zakte de grond onder zijn voeten vandaan. De vooruitzichten waren slecht, de kanker zat al door zijn hele lijf. Dus toen Rob de kans kreeg om mee te doen aan een experimentele behandeling op basis van zijn DNA-profiel greep hij deze met beide handen aan. En met succes. “Ik voel me nu beter dan ooit."

“Tweeënhalf jaar geleden voelde ik een verdikking in mijn keel. Na maanden van onderzoek kreeg ik een boodschap die insloeg als een bom: uitgezaaide nierkanker. In mijn nier zat een gezwel van zeven centimeter en op twaalf plekken in mijn botten werden uitzaaiingen gevonden. Mijn wereld stortte in, ik zou het jaar erna met pensioen gaan en had me mijn oude dag heel anders voorgesteld. Nu was het maar de vraag of ik volgend jaar zou halen.

Via een zakenrelatie kwam ik in contact met hoogleraar Peter van der Spek, die zich bezighoudt met DNA-onderzoek binnen de oncologie. Hij vertelde me over een studie waarbij kankerpatiënten over de hele wereld behandeld worden op basis van hun DNA-profiel. Mensen met een bepaalde genmutatie reageren beter op een doelgerichte therapie dan op een standaard behandeling.

Ik heb me meteen aangemeld voor de studie. Niet omdat ik nou zo graag wilde experimenteren met mijn gezondheid, maar omdat ik met mijn rug tegen de muur stond. Ik greep alles aan om beter te worden en als ik hiermee meer kans had op genezing dan met een reguliere behandeling, wilde ik het heel graag proberen. Ik kreeg een groot aantal pagina’s met mogelijke bijwerkingen, maar ik nam ze allemaal voor lief. Gelukkig werd ik ingeloot en bleek uit het onderzoek dat ik de juiste genverandering had om de behandeling te starten.

Combinatie

Ik krijg een combinatie van immunotherapie en een ander medicijn. Dat zijn los van elkaar bestaande therapieën, maar het combineren ervan is nieuw. Daarnaast ben ik een aantal keer bestraald op mijn borstbeen en eenmalig op mijn rug, om te voorkomen dat de tumor daar mijn ruggengraat zou aantasten. Operationeel verwijderen van de tumoren was niet mogelijk, omdat er dan nog meer organen zouden beschadigen.

Tijdens de studie bleek dat mijn hartpompfunctie ernstig was afgenomen. Hierdoor had ik veel minder energie. Dat verbeterde na een aanpassing in de dosering. Nu, twee jaar later, voel ik me nog steeds goed.

Van twaalf naar vijf uitzaaiingen

Mijn ziekte begon met die verdikking in mijn keel, maar achteraf realiseer ik me dat ik door die kanker al veel langer niet fit was. Last van mijn heupen, pijn bij het lopen: ik weet het aan ouderdom. Maar dankzij de behandeling in deze studie ben ik bijna helemaal van mijn klachten af. Dat laten de metingen ook zien: het niergezwel is geslonken van zeven naar vier centimeter en van de twaalf uitzaaiingen, zijn er nog maar vijf over. Dit zegt overigens nog niets over mijn levensverwachting, want de kanker blijft altijd in mijn lijf en je weet nooit wat er gebeurt. Maar ik ben ongelooflijk blij met deze ontwikkelingen. Voor mij had het niet beter kunnen lopen.

De artsen kunnen niet zeggen hoe lang de studie nog doorloopt en ook niet hoe het de andere deelnemers vergaat. Ik ben natuurlijk wel benieuwd naar de resultaten, maar ik heb geleerd om niet alles te willen weten en niet teveel bezig te zijn met percentages en verwachtingen. Daar maak je jezelf helemaal gek mee. Ik krijg nu om de twaalf weken allerlei scans, dat was eerst om de zes weken. Volgens de artsen zijn we er op tijd bij als blijkt dat de kanker zich toch weer ontwikkeld heeft, daar moet ik dan maar op vertrouwen.

Dankbaar voor de wetenschap

De eerste tijd na de diagnose was ik compleet uit het veld geslagen, ik dacht twintig keer per minuut aan kanker en doodgaan. Inmiddels kan ik beter met de spanning omgaan en kan ik ook weer vrolijk zijn. Dat komt natuurlijk vooral doordat mijn behandeling zo goed aanslaat. Ik voel me bevoorrecht dat mij deze kans is gegeven en ben de wetenschap dankbaar voor wat er allemaal mogelijk is. Het zou toch geweldig zijn als deze individuele behandelmethode in de toekomst voor iedereen beschikbaar is, want niet iedereen komt er nu zo goed vanaf als ik. De kanker en behandeling beheersen weliswaar mijn leven, maar dankzij de studiemedicatie lééf ik.”

Tekst: Ronne Theunis

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Roche en valt niet onder de verantwoordelijkheid van de redactie van RTL Z.