We zien dat je waarschijnlijk onze advertenties blokkeert. RTLZ.nl heeft de inkomsten uit advertenties nodig om goede, onafhankelijke verhalen te blijven maken. Ook kan het zijn dat door het gebruik van een adblocker bepaalde functies op de website niet goed werken. Maak je een uitzondering voor onze pagina's? Voor meer informatie, klik hier.
marieke.png

Marieke Blom

@Mariekeconomie

Marieke Blom is hoofdeconoom bij ING.

Opinie

Vrouwenverdriet om vervlogen hoop op president Hillary Clinton

Ik had stiekeme hoop gehad en dat wist ik pas toen die vervloog. President Hillary Clinton als iconisch rolmodel.

Een vrouw met zo veel macht. Die bijeen zou komen met die andere vrouwen met macht: Merkel, May, Yellen, Lagarde. Die de absolute glimmende kers op de vrouwentaart zou zijn. Omdat ze de aller-aller-machtigste van de wereld zou zijn.

En geen enkele verdenking van positieve discriminatie. Sterker nog, iedereen zei: 'meer competent dan enige president die ooit begonnen is'. En dat is misschien ook een mooi bewijsstuk voor hoe enorm competent én gedreven een vrouw moet zijn om het echt te maken.

Omdat vrouwen eerst moeten durven afwijken van de sociale norm. Want de default is dat je er als vrouw niet écht voor gaat.

Omdat vrouwen vervolgens de vraag moeten overwinnen of ze hebben wat ervoor nodig is, want allemaal – ook ik – zijn we à priori geneigd te denken dat vrouwen minder goede leiders zijn.

Omdat ze als ze dan eenmaal wél de baas zijn, hun ondergeschikten – ook vrouwen – het minder prettig vinden om voor ze te werken dan voor een man.

En omdat vrouwen (dus?) zo weinig moeite doen om elkaar vooruit te helpen.

Ook Clinton werd niet vooruitgeholpen. Mocht u nog in die veronderstelling leven: er stemden weliswaar meer vrouwen op haar, maar vrouwen stemmen altijd in meerderheid op de democratische partij. Voor Clinton kwam 54 procent van de stemmen van vrouwen. Barack Obama haalde de eerste keer 56 procent en de tweede keer 55 procent van zijn steun van vrouwen.

Laat dit even tot u doordringen. Dat betekent ook dat Trump door vrouwen niet werd gemeden vanwege zijn vrouwonvriendelijkheid. Zo ver voor de onderlinge loyaliteit.

En zo kreeg de wereld dus geen rolmodel dat uitstraalt 'je kunt als vrouw zo machtig worden als je wilt', maar een die staat voor 'je kunt als machtige man met vrouwen doen wat je wilt'. Ik had gehoopt dat kleine meisjes (eerlijk gezegd dacht ik met name aan die twee van mij) geïnspireerd hadden kunnen worden door haar. We kregen het andere uiterste.

Het is allemaal al prachtig gezegd door Michelle Obama in haar speech die de hele wereld over ging. En opgeschreven door Sheila Sitalsing die zich in de ochtend na de uitslag ook afvroeg wat ze haar dochters moest vertellen.

Ook ik mijmerde die dag over die vraag. Wat vertel ik mijn oudste dochter? Ze werd acht jaar geleden geboren. Vlak voor de verkiezing van Obama. Toen keek ik, met haar op schoot, met tranen in mijn ogen televisie. Ik had, zoals zovelen, een gevoel van hoop. Ik dacht 'yes, we can'.

Woensdagavond haalde ik haar op bij een vriendinnetje. Ik pinkte onderweg een traantje weg bij Clintons concession speech op de autoradio. Ik voelde vrouwenverdriet: werd me bewust van mijn vervlogen hoop op de eerste G7 top gedomineerd door uiterst competente vrouwen. Aanschouwd door meisjes over de hele wereld. Ook die van mij.

Even later zat zij achterin. De radio stond nog aan. Ze vroeg me wie er nou had gewonnen en ik vertelde dat het 'die meneer' was geworden. Voor ik haar iets kon vertellen, kwam onmiddellijk haar grootste vraag: 'Komt er nu een derde wereldoorlog mama?' Ik bleef stil. 'Want dat zei juf Maartje.' Weer voelde ik vrouwenverdriet (en vervloekte en passant juf Maartje voor het benoemen van dat andere sombere, knagende gevoel). Het leek buiten nog donkerder, natter en kouder dan daarvoor.

Een halve seconde later nam mijn moederinstinct mij over. En ik zei zo luchtig als ik kon, 'natuurlijk niet schatje, heb je lekker gespeeld?'

Meer van Marieke Blom

Meer opinie