maarten_veeger.png

Maarten Veeger

@breakingsweep

Maarten Veeger is verslaggever bij RTL Z. Hij verwondert zich over de ontwikkelingen in Europa. 

Opinie

Na Barth de volgende 74 graag

Gelukkig. Ze is opgestapt. Want oh wat krijg je een hekel aan politici als ze het ook nog eens wagen géén politiek te bedrijven. En lekker aan het snorkelen zijn in de Indische Oceaan als het net gaat over leven en dood.

Marleen Barth, fractievoorzitter van de PvdA in de Eerste Kamer, was in opspraak gekomen omdat ze deze winterdagen een vakantie had geboekt. Op de Malediven. Uitgerekend begin februari, als het parlement druk is en het volgende reces nog maar twee volle weken op zich laat wachten. Want dat begint pas op 27 februari

Nee, de fractievoorzitter moest zo nodig nu. Ze was nog niet geland in het paradijs of de president van dat land riep de noodtoestand uit. Ja echt. Laat haar maar niet in je buurt komen…

Ze is namelijk best verantwoordelijk voor de noodtoestand nu in de Eerste Kamer. De actie van Barth zet deze 'medewetgever en controleur van de regering' in een slecht daglicht. Ze was al niet van onbesproken gedrag. En het werpt de vraag op: kunnen we niet zonder dit clubje hoogleraren en uitgerangeerde politici?

Ik zeg van wel. Deze weken zijn ze de door de Tweede Kamer al aangenomen donorwet aan het uitkleden. Daar waar initiatiefneemster Pia Dijkstra een lange strijd voerde en eindelijk de rechtstreeks door het volk gekozen politici zover had om in (krappe) meerderheid voor te stemmen, liggen nu de niet direct door het volk gekozen politici dwars.

Orgaandonatie. Het is een van de zwaarste discussies die je maar kunt bedenken want het gaat tenslotte over leven en dood en dan vooral over levens redden na de dood. Hoe sneller dat kan, hoe beter.

Maar ja, een beetje snorkelen gaat voor mevrouw Barth voor. En wat zeker zo ernstig is: haar collega's waren akkoord. Het mocht volgens de regels. En ze had de vakantie al maanden geleden geboekt. Zonder annuleringsverzekering

Zo sneu als ze niet kon gaan...

Terug naar die Eerste Kamer. Die let volgens de regels op uitvoerbaarheid, noodzaak en de wetskwaliteit. Maar, zo zegt het Parlementair Documentatie Centrum, uiteindelijk is het politieke oordeel meestal doorslaggevend. Ofwel, ze spelen vooral Tweede Kamer.

Dubbelop dus. Ik vraag me dan af: voor dat letten op uitvoerbaarheid, noodzaak en wetskwaliteit heb je toch helemaal geen politici als mevrouw Barth nodig? Een beperkt aantal fulltime experts kan dat vast veel efficiënter. Nederland is er ook helemaal niet het land naar om een Eerste Kamer, ofwel Senaat, te hebben.

Dat is meer iets voor federale staten. Die hebben behoefte aan een senaat als vertegenwoordiging van de individuele staten (zoals in de VS). Maar in de eenheid die Nederland is, zijn de provincies geen constituenten van een bondsstaat; de Eerste Kamer vertegenwoordigt dus niets.

Er zijn alleen al in Europa 15 landen die met één Kamer prima functioneren. Zweden, Denemarken en Portugal bijvoorbeeld.

Zo'n extra kamer is juist lachwekkend als je kijkt naar Italië of Groot Brittannië. In Italië doen ze exact hetzelfde als de andere kamer. Er zitten wat stokoude voormalige presidenten, uitgerangeerde politieke kopstukken en wereldvreemde vriendjes van politieke vriendjes. In Groot Brittannië spreken de leden in het House of Lords elkaar aan met 'my noble friend' of 'my noble lady' en hebben ze een lachwekkend pakkie aan.

En overal verdienen deze leden van de Eerste Kamer, senatoren of lords goed geld. In naam van de democratie en rechtstaat, wordt er dan bij gezegd. Leden van de Eerste Kamer in Den Haag krijgen voor 1 vergaderdag per week 29.000 euro per jaar.

In Groot Brittannië gaan al eeuwen stemmen op hun Eerste Kamer af te schaffen. Ook de huidige premier Theresa May wordt daartoe aangespoord. Maar het plan heeft weinig kans van slagen.

In Italië is nog niet zo lang geleden een stemming geweest om de 315 leden tellende senaat daar te halveren, het takenpakket te beperken en het salaris drastisch te verlagen. Dat voorstel haalde het niet. De senatoren moesten er zelf over stemmen. En dan gaat zeker daar altijd het persoonlijke belang voor.

En zo zal het ook hier wel gaan.

De Eerste Kamer zal zichzelf vast niet willen wegstemmen. Een volksreferendum dan maar! Helaas, we zijn juist hard op weg dat weer af te schaffen. Zo zitten we hartstikke klem. En zo moeten we verder met de Eerste Kamer. Maar gelukkig wel zonder mevrouw Barth.

Meer van Maarten Veeger

Meer opinie