Profiel.png

Lars Duursma

@LarsDuursma

Lars Duursma is oprichter van Debatrix. Hij coacht CEO’s en geeft lezingen door heel Europa op het gebied van framing, storytelling en overtuigingskracht.

Opinie

Lieve ouders, rot toch eens op met die kinderfoto's!

Het is weer vakantietijd, een periode die de drang van veel ouders nog eens extra versterkt om overal foto's van hun kinderen onder de aandacht te brengen. Foto's op de camping, foto's met een ijsje, foto's bij het zwembad: iedereen moet weten hoe blij deze kinderen zijn en hoe fijn ze het hebben.

Ik zou het ouderarrogantie willen noemen: het merkwaardige en wijdverspreide fenomeen dat ouders het als iets volstrekt vanzelfsprekends beschouwen dat de rest van de wereld geïnteresseerd zou zijn in foto's, verhalen en feestjes van hun kinderen.

Newsflash voor alle ouders: dat is niet zo.

Waar de meeste ouders hun kinderen beschouwen als de leukste, liefste en mooiste ter wereld, zien anderen niks bijzonders. Het kiekje van de kleine had net zo goed een foto uit de Blokker-folder kunnen zijn. Eén foto is leuk, daarna houdt het al snel op.

Dergelijke ouderarrogantie zie je op veel plaatsen, maar de meest irritante verschijningsvorm is toch wel die van de whatsappgroepjes. Geen misverstand: dat je je directe familie kinderfoto's stuurt, is natuurlijk geen probleem. Zonder enige gêne dwingen sommige ouders echter ook alle buren, kennissen en zelfs collega's om plaatjes van hun koters te aanschouwen.

Het erge is: deze ouders zijn zich meestal van geen kwaad bewust. Soms lijken ze zelfs te denken dat het normaal is, daartoe aangemoedigd door een – meestal vrouwelijk – deel van de meelezers, dat steevast enthousiast reageert ('CUTE!!!'), gevolgd door een lange serie emoticons.

Op negatieve reacties rust een taboe. Want negatief reageren op een kennis of collega die met veel trots zijn of haar kinderen toont, tsja, dat ligt gevoelig. Misschien is het wel een van de weinige taboes die ons land nog kent.

Maar dat het rondsturen van kinderfoto's veel gebeurt, wil niet zeggen dat het normaal is. Het sturen van foto's van je kinderen is niet normaler dan het sturen van foto's van je ouders – iets waarvan iedereen toch wel zou erkennen dat het een beetje raar is.

Gezond is het overigens ook niet. Amerikaans onderzoek laat zien dat kersverse moeders die veel kinderfoto's op Facebook zetten, uiteindelijk vaker depressief worden. Juist de ouders die zich onzeker of ongelukkig voelen, hunkeren naar positieve bevestiging over hun kind. En als ze die voor hun gevoel onvoldoende krijgen, gaan ze zich alleen maar slechter voelen.

Wat het rondsturen van kinderfoto's in appgroepjes extra irritant maakt, is dit: op Facebook kiezen mensen ervoor om jou te volgen. Maak je het al te bont, dan is de negeer- of zelfs ontvriendknop snel gevonden.

Die keuze heb je niet altijd bij WhatsApp – tenzij je je door de terreur van een enkeling uit de groepsapp laat pesten. Helaas heeft het bedrijf nog geen kinderfotofilter uitgevonden, waardoor iedereen feitelijk gedwongen wordt om aandacht te geven aan jouw kind.

Beeldend uitgelegd: waar Facebook het equivalent is van die collega die je bewust mijdt bij de lunch omdat hij alleen maar over z'n kinderen kan praten, daar zijn appgroepjes het equivalent van een collega die tijdens een verplicht overleg minutenlang over z'n kinderen spreekt en zelfs diverse privéfoto’s in z'n PowerPoint-presentatie heeft gezet. Intussen durft niemand de zaal uit te lopen.

Dat al die kinderpraatjes en -plaatjes met name voor mensen die zelf geen kinderen hebben niet alleen verdomd saai zijn, maar voor sommigen ook nog eens pijnlijk – niet iedereen lukt het om kinderen te krijgen en misschien zitten er in het groepje wel mensen die een kind zijn verloren – lijken de ouders zich geen moment te realiseren. Of het kan ze gewoon niets schelen.

Ouders van ouders zijn daarbij overigens vaak het ergst: vroeg of laat raken alle opa's en oma's bevangen door een ernstige vorm van kleinkindnarcisme.

Een vriend vertelde me hoe er in zijn appgroepjes wordt gereageerd op mensen die het wagen hun kinderfoto's te delen:

"Opzouten met die kinderfoto's!"

"Ach gut, kan-ie nu al meer dan z'n pa."

"Zo lelijk en dan toch laten zien…"

Ik weet niet of dat de oplossing is, maar misschien is het nodig om het taboe te doorbreken. Want ook ouders moeten soms opgevoed worden.

Volg Lars op Twitter of meld je aan voor gratis overtuigtips.

Meer van Lars Duursma

Meer opinie