Opinie

Aan een 'armoederegisseur' heeft een kind geen biet

25 maart 2017 08:39

Aan een 'armoederegisseur' heeft een kind geen biet
Beeld © ANP

Om armoede onder kinderen tegen te gaan adviseert de Sociaal-Economische Raad om 'armoederegisseurs' te installeren. Een enorm slecht plan, betogen Eelke Blokker en Albert Jan Kruiter van het Instituut voor Publieke Waarden. Een kind heeft meer aan een betaalbare woning dan aan de zoveelste 'regisseur'.

Zo'n 10 procent van de kinderen in Nederland groeit op in armoede, constateert de SER in het rapport 'Opgroeien zonder armoede'.

Een opvallende conclusie was ook dat 60 procent van de ouders van die kinderen werkt. Blijkbaar biedt een salaris niet meer voldoende inkomen om kinderen zonder armoede op te laten groeien.

De adviesclub heeft een aantal oplossingen voor het nieuwe kabinet in petto. Een daarvan is dat gemeenten een armoederegisseur moeten aanstellen die armoede onder kinderen op de kaart zet, regelingen eenvoudiger maakt en de effectiviteit van het beleid van de gemeente meet.

Het klinkt allemaal mooi, maar in die laatste oplossing hebben we bijzonder weinig vertrouwen.

In vrijwel iedere gemeente zijn wijkteams bezig om mensen met meerdere problemen te helpen. De vraag is wat een armoederegisseur daaraan toevoegt. Voor de mensen die in armoede leven is vooral de vraag: bij welke regisseur moet ik straks zijn? De CJG-regisseur? De Wijkregisseur? De WMO-regisseur? De Participatieregisseur?

De Haagse mode om voor ieder politiek omstreden probleem een lokale regisseur aan te wijzen heeft blijkbaar ook bij de SER post gevat. Wij komen wekelijks gezinnen tegen waar niet zozeer 10 hulpverleners, maar tien regisseurs achter de voordeur komen. Wie lost nog iets op als iedereen regisseert? Bovendien: gemeenten mogen nauwelijks inkomensbeleid voeren van het Rijk. Wat gaat een regisseur dan doen?

Het echte probleem is dat armoedebeleid armoede creëert. En wie daar nog efficiënter regie op voert, creëert dus nog meer armoede. Het is vrij eenvoudig: armoedebeleid lost geen armoede op, maar compenseert de gevolgen van armoede. En met het compenseren van de gevolgen van armoede houd je armoede in stand. Het is symptoombestrijding.

Duidelijker dan Maslov kunnen wij het niet uitleggen: garandeer bestaanszekerheid en mensen zullen zich ontplooien. Nu willen we dat mensen zich eerst gaan ontplooien (lees: werken en onderwijs volgen) in de hoop dat ze bestaanszekerheid voor zichzelf creëren. Voor veel mensen werkt dat. Voor de ouders van wie kinderen in armoede leven niet.

Kortom: Het is tijd voor bestaanszekerheidsbeleid in plaats van armoedebeleid. En tijd voor goedkopere woningen in plaats van regisseurs. Tijd voor hogere leefgeldnormen in plaats van coördinatoren.

Wie iets wil doen aan armoede onder kinderen, moet geen regisseurs aanstellen, maar goedkopere woningen bouwen en zorgen dat mensen met schulden meer overhouden iedere maand. Het is onze ervaring dat gezinnen die structureel in armoede leven vooral onzeker zijn over geld en over wonen. Daar komen gigantische kosten uit voort voor de belastingbetaler. Een gezin met drie kinderen dat uit huis wordt gezet vanwege een huurachterstand kost de samenleving met gemak 50.000 euro. Terwijl de huurschuld 2.200 euro was. Maar voor het voorkomen van huurschulden bestond geen regeling in het kader van het armoedebeleid.

Kortom: een regisseur en efficiëntere armoederegelingen zijn allemaal prothesen om regressief armoedebeleid draaiende te houden. We hebben geen efficiënt armoedebeleid nodig, maar solide bestaanszekerheidsbeleid. Biedt mensen een perspectief in plaats van compensatie. Maak publieke voorzieningen goedkoper in plaats van ze te compenseren. Schaf het toeslagen circus af en zorg dat mensen hun huur kunnen betalen. Verander armoedebeleid in bestaanszekerheidsbeleid en de armoederegisseur in minder maandlasten.

Eelke Blokker en Albert Jan Kruiter
Actieonderzoekers bij het Instituut voor Publieke Waarden 

Bron • RTL Z

Gerelateerde artikelen