Carrière

Tiny (91) en Lenie (67) staan al hun hele leven achter de bar: 'Dit werk houdt je jong'

09 oktober 2017 10:40

Tiny (91) en Lenie (67) staan al hun hele leven achter de bar: 'Dit werk houdt je jong'
Tiny Bolk achter de bar in haar café Den Dolhaart.

De horeca kampt met een enorm tekort: goede barkeepers, bedienend personeel en koks zijn nauwelijks te vinden. Tiny Bolk, die met haar 91 jaar misschien wel de oudste barvrouw van het land is, kan het tekort maar moeilijk begrijpen. "Het is het mooiste vak dat er bestaat."

Tiny werkt al 79 jaar in het café en hoewel ze het werk soms best vermoeiend vindt, is er geen haar op haar hoofd die aan stoppen denkt. "Ik zou niet weten wat ik dan zou moeten doen. Ik vind het heerlijk om onder de mensen te zijn."

ZIE OOK: Werk! Duizenden koks en obers gezocht op krappe arbeidsmarkt

Lang de tijd om te praten, heeft Tiny niet, want ook nu staat ze biertjes te tappen. Café Den Dolhaart in Maastricht is zes dagen per week open, van twee uur 's middags tot twee uur 's nachts. "Alleen op woensdag ben ik dicht. Dan komen de kinderen langs, daar moet ook tijd voor zijn hè."

Verlengde huiskamer

Toen Tiny 12 jaar was, hielp ze als oudste van zeven kinderen al geregeld haar ouders in het café dat ze later overnam. "Ons huis zat aan de kroeg vast, dus het café was een verlengde huiskamer. In het begin spoelde ik vooral glazen, later mocht ik ook bier tappen. Als de mannen dronken werden, schunnige mopjes vertelden en hard begonnen te lachen, zei mijn moeder: ga jij maar naar achteren kind. Dat vond ik jammer, want ik vond het lachen juist gezellig."

Ook nu nog is het vooral de gezelligheid wat ze zo aantrekkelijk vindt aan het kroegleven. "De aangename mensen komen binnen, mensen met lange gezichten lopen voorbij." Narigheid heeft ze naar eigen zeggen zelden meegemaakt. "Vroeger had ik weleens dronken mensen in de kroeg, maar dat komt nu nog zelden voor."

Beroepsgeheim

Aanvankelijk runde Tiny het café samen met haar man, maar hij overleed zo'n 25 jaar geleden. "Sindsdien doe ik het alleen. Ik heb nooit personeel gehad, wel springen af en toe mijn kinderen of kleinkinderen bij."

Tiny kent vrijwel alle gasten bij naam. "Dikwijls luchten ze hun hart bij mij. Maar daar kan ik niets over vertellen hè, dat is beroepsgeheim", zegt ze lachend. Het is een van de charmes van haar beroep, vindt ze, maar het heeft ook een keerzijde. "Soms kan ik er niet van slapen. Dan vind ik het zo erg wat ze me vertellen."

Altijd feest

Ook Lenie Hofmans (67, foto onder) kan maar moeilijk afscheid nemen van het kroegleven. Ze tapt al 38 jaar biertjes en is 24 jaar lang eigenaar geweest van café De Baek in Venlo. Twee jaar geleden droeg ze het stokje over, maar nog altijd staat ze op vrijdagavond met veel plezier achter de bar. "Het is altijd feest, de mensen die hier komen hebben goede zin."

Toch is Lenie blij dat ze nu niet meer elke avond bier hoeft te tappen. "Het is fijn om na al die jaren ook eens 's avonds op de bank te kunnen zitten. En horecawerk is vermoeiend: één avond lukt me nu nog net, twee wordt al lastiger. Vroeger gingen mensen rond acht uur de kroeg in, tegenwoordig druppelen ze rond elf uur binnen en gaan dan tot vier uur 's ochtends door. Na een avond achter de bar ben ik pas om zes uur 's ochtends thuis."

Tekst loopt verder onder de foto:

Jong

Dat het voor horecaondernemers lastig is goed horecapersoneel te vinden, kan Lenie zich goed voorstellen. "Als je in een kroeg werkt, moet je aan veel eisen voldoen. Je bepaalt de sfeer en moet er veel voor over hebben om gasten blij te maken. Je moet er verzorgd uitzien en netjes in de mond zijn. Daarnaast moet iemand bij het café passen en bij het publiek dat er komt."

Zelf houdt Lenie van schlagers, dus die draaide ze ook. "Automatisch komen er dan ook mensen op af die dat mooi vinden, dezelfde soort mensen als jij. Dat zorgt voor verbinding. Het personeel moet ook van die sfeer houden; een barman die van hiphop houdt, was hier waarschijnlijk niet op zijn plek geweest."

Jong

Lenie merkt dat haar beroep als barvrouw haar jong houdt. "Als ik mezelf met veel leeftijdsgenoten vergelijk, merk ik dat ik ruimdenkender ben. Veel vrienden van vroeger zijn een beetje vastgeroest, maar ik vind niet snel iets raar." Maar zo lang als Tiny ziet ze zich het werk niet doen. "Ik denk dat ik het nog een jaar of twee volhoud, daarna ga ik van mijn rust genieten. In het café zal ik altijd blijven komen, maar dan als gast. Ik hou ervan om onder de mensen te zijn."

Bron • RTL Nieuws

Gerelateerde artikelen