Carrière

Veerman Wijers (66) zoekt opvolger na 42 jaar op Brummens pontje

Pepijn Nagtzaam • 31 december 2018 15:22 @pepijnnagtzaam

Dirk Wijers in de stuurhut van zijn veer met hond Elza. Beeld © Christiaan Niewold

Schipper mag ik overkopen ja of - jazeker mag dat. In Brummen tenminste. Daar kan je de pont - inclusief veerrecht - over de IJssel tussen Brummen en Bronkhorst kopen. Veerman Dirk Wijers heeft er decennia op gevaren en heeft het wel gezien. Hij wil letterlijk en figuurlijk van de pont af.

Het pontje zit al jaren in de familie, vertelt Wijers. "Vroeger had mijn vader de pont en hij had 'm weer van zijn vader. Ik heb vroeger in dienst gezeten en de landbouwschool gedaan, nog even gewerkt, maar daarna ben ik op de pont gaan varen", vertelt hij.

24 was Wijers, toen hij begon als veerman. Nu, 42 jaar later, is hij 66. Nuchter vertelt hij over zijn keuzes: "Ik had hier een boerderij, maar de grond hier loopt vaak onder door hoogwater. Nu hebben we weer laagwater. 'T is ook geen stek voor een boerderij. In 1967 kocht ik een andere pont, dat werkt voor me."

De pont tussen Brummen en Bronkhorst. Beeld © Christiaan Niewold

'Je hebt geen vakantie nodig' 

Het is een vak apart, het werk van de veerman. "Ik woon op vijftig meter van mijn werk in een boerderij. Dat is wel handig, want 's avonds ga je toch nog even kijken bij het veer. Of hij goed vast ligt, of alles goed is. Ik hoorde eens een kabel losschieten toen een binnenvaarder langs voer. Ja, dan kan je aan de slag. En als er onderhoud nodig is, dan moet je ook aan de bak."  

"Je bent altijd bezig en je zit midden in de natuur, op de IJssel. Dan heeft een mens ook geen vakantie nodig", vindt Wijers. "Kan je wel naar het zuiden rijden, in de file staan, om op een plek te komen die dan toch tegenvalt. Nee, dan weet ik het wel”, zegt hij. Het is mooi werk, wil de schipper maar zeggen. 

Een van de voorlopers van het huidige veer. Beeld © Christiaan Niewold

Over te nemen: prima veer

Het hele jaar door vaart het pontje de honderd meter over de IJssel, behalve op eerste kerstdag en 1 januari, dan blijft de pont in principe aangemeerd. "In principe ja, want als ik morgen niets te doen heb ga ik misschien toch even varen. Maar zo druk is het nooit hoor, in deze periode." Twee vrije dagen per jaar waren ook wel genoeg, vond hij jarenlang.

Maar op een gegeven moment wordt het ook tijd om een keuze te maken, weet hij. "Ik ben 66 jaar, ik word zelf ook wat ouder. Op een gegeven moment moet ik er toch vanaf. Ik heb helaas geen opvolging, dus ik hoop dat iemand hem over wil nemen. Het is echt een prima veer", zegt hij. Komt uit 1934, maar vaart nog prima en is goed onderhouden, verzekert hij. 

Zijn dochters willen het bedrijf niet voortzetten. Een advertentie in de schipperskrant leverde wat respons op, maar een deal is ingewikkeld omdat de boerderij die bij het veer hoort, wordt verhuurd aan een ander. Omdat de bewoonster er al langer woont, is zij onderdeel van de koop. "Dat moeten we nog oplossen", zegt hij. Het pontje kan ook los gekocht worden. Hoeveel? Wijers schat op 2 à 3 ton

Dirk Wijers (op zijn rug gezien) op het veer. Beeld © Christiaan Niewold

Van zwaluwen tot vreemde vogels

De schipper heeft genoeg meegemaakt, in al die jaren. "Soms zijn het kleine dingen, zoals de zwaluwen die al jaren nestelen op de pont. Maar je zet vanalles over, komt een hoop mensen tegen", vertelt de schipper. Van prachtige oldtimers tot vreemde vogels. 

"Ik sprak ooit iemand met een rugzak en een hond, die wilde alles op natuurlijke wijze doen. Die heeft me betaald om de rugzak en de hond over te zetten, maar ging zelf liever zwemmen. Nou, ja, prima. Maar ja, toen sprong de hond er achteraan", lacht Weijers.

Poedelnaakte Duitse Rambo

Of die Duitser, die poedelnaakt uit het weiland kwam lopen. Een hand voor z'n geslachtsdeel, een hand op zijn hart. "'Herzschmerzen', riep die man", vertelt Weijers. "Hij zat met wat anderen verderop en wilde indruk maken, dat hij wel even de IJssel over kon zwemmen. Dat was 'm niet goed bevallen: hij wilde met 't veer terug." 

"Ja, hij legde nog wel uit dat hij geen geld op zak had. Dat had ik zelf ook al wel gezien", lacht Weijers. "Een paar uur later kwam hij langs met de auto, met die andere mensen. Toen sprak ik 'm wel even aan met 'Rambo'. Alle inzittenden konden er flink om lachen."

Het pontveer, maar dan langer geleden. Beeld © Christiaan Niewold

'Je moet wel feeling hebben met het water' 

Er zijn ook andere momenten, momenten waar het net goed ging. Of net fout. "Vreselijk veel mensen die met de fiets net de pont missen, en zo het water in gaan. Maar er was ook die keer dat het veer werd meegesleurd, scheef begon te liggen en een kabel knapte. Gelukkig nooit een dodelijk ongeval, maar ik heb genoeg consternatie meegemaakt", herinnert Weijers zich. Zelf stond hij toen niet aan het roer, schrikken deed hij wel. 

"Het is anders als je van wal komt", zegt Weijers als hij beschrijft waar een opvolger aan moet voldoen. "Ervaring op het water is goed. Maar ik heb ook wel eens gewerkt met een ex-brandweerman, die zelf een bootje had. Die had het meteen onder de knie. Maar je moet er wel feeling mee hebben, het is geen auto waarbij je op de rem trapt." 

Auto's rijden af en aan

Aanspraak heb je genoeg en zeker in de zomer ben je van 's ochtends vroeg tot laat in de middag druk met heen en weer varen. "Ze zeggen soms, veerman wat ben je stug, je zegt niets. Maar ja, soms is het druk. Als iemand dan een babbeltje wil maken, dan moeten ze gewoon in de stuurhut komen." 

Op zulke momenten is het flink doorwerken, zegt hij. "Dat moet je wel liggen, zeven dagen per week bezig zijn." Of dat leuk is? "Dat ligt aan jezelf", besluit hij nuchter.

Bron • RTL Z / Pepijn Nagtzaam