Business

Xaviera had een zware burn-out: 'Ineens kon ik niet meer praten'

Roxanne Vis • 06 juli 2016 12:23

Beeld ©

In haar leidinggevende positie maakte Xaviera Ringeling (40) werkweken van tachtig uur. Tot ze niet meer kon. "Ik ben het meest geschrokken toen ik in de kantine zat te lunchen met een collega en ineens niet meer kon praten, niets meer zag en niets meer hoorde."

Vrouwelijke managers krijgen vaker een burn-out dan mannelijke, blijkt uit de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden (NEA). Xaviera was een van hen. In 2009 werkte ze als afdelingshoofd bij de SNS Bank en gaf ze leiding aan dertien mensen. Ze vond haar baan zo leuk, dat ze er van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat mee bezig was. "Delegeren vond ik moeilijk. Ik wil dat het goed gebeurt, dan doe ik het het liefst zelf."

Onbedaarlijk huilen

De werkweken van tachtig uur eisten al snel hun tol. "Het eerste wat ik me kan herinneren is dat ik me niet prettig voelde tijdens een vergadering. Ik ben naar het toilet gegaan en heb daar ongelooflijk zitten huilen. Ik kon gewoon niet ophouden, terwijl ik niet eens verdrietig was. Achteraf was dat denk ik een van de eerste tekenen dat ik tegen een burn-out aanzat."

Nog alarmerender was het moment dat Xaviera in de kantine zat te lunchen met een collega en ineens blokkeerde. "Ik kon niet meer praten, mijn mond bewoog gewoon niet meer. Ook zag en hoorde ik niets meer. Ik dacht dat ik een hersenbloeding had en dat ik doodging."

'Ik hield me groot'

Op andere dagen moest ze een uur na aankomst alweer naar huis vanwege paniekaanvallen. "Dan kon ik niet ademen, werd ik heel duizelig of moest ik me letterlijk vasthouden omdat ik het gevoel had dat ik omviel." Maar ondanks alle signalen ging Xaviera doodleuk door met werken.

"Ik had me gewoon ziek moeten melden, maar ik ben opgevoed met het idee dat je dat absoluut niet doet. Ik hield me groot. Het duurde heel lang voordat ik accepteerde dat ik een burn-out had. Ik vond het overdreven en weigerde rust te nemen."

Constant hield ze de schijn op dat ze alles onder controle had, terwijl ze van binnen helemaal op was. "Op een gegeven moment zat ik bij Koffietijd, met Loretta Schrijver te praten over apps. Van buiten zag je niets aan me, maar van binnen was ik compleet in paniek. Ik val flauw, dacht ik. Ik ga dood. Dat was het dieptepunt. Toen heb ik gezegd: nu ga ik het anders doen." 

Ego's en competitie

Dat vrouwelijke managers vaker tegen een burn-out aanlopen dan hun mannelijke collega's, verbaast Xaviera weinig. "Vrouwen zijn meer van het samenwerken, mannen meer van de competitie. In een mannelijke omgeving heb je veel ego's. Als vrouw in een mannenomgeving kan het heel vermoeiend zijn om mee te doen aan die pissing contest."

In 2011 nam ze ontslag en besloot ze zelfstandig ondernemer te worden. Inmiddels runt ze verschillende websites en stuurt ze digitaal een redactie van 250 man aan, maar dat gaat haar veel beter af dan voorheen. "Ik ben slimmer gaan werken en word veel minder geleefd door mijn werk. Als ik me een dag niet goed voel, blijf ik gewoon in bed liggen. Dan werk ik een andere keer wel tot 1 uur 's nachts door."

Tegenwoordig let Xaviera beter op de signalen van haar lichaam. "Mensen zeiden altijd: luister naar je lijf. Dat vond ik heel zweverig klinken. Pas sinds kort weet ik wat ze daarmee bedoelen. Als mijn lichaam letterlijk zeer doet en ik met hoofdpijn of verkrampt voor m'n computer zit, dan stop ik. Je werk is nooit belangrijker dan je gezondheid. Wees het voor."

Meer op rtlnieuws.nl:
Vrouwelijke managers veel vaker met burn-out

Bron • RTL Nieuws