Lees alles over de vluchtelingencrisis in onze special
Ondernemen

'De tweedeling in de samenleving is kleiner dan we denken'

Frederieke Hegger • 13 december 2016 06:14 @frederiekeh

'De tweedeling in de samenleving is kleiner dan we denken'
Renee Frissen

Kloof, tweedeling, revolutie. Nederland lijkt soms aan de vooravond te staan van heel veel ellende. Jonge ondernemer Renée Frissen ziet het niet zo somber in. In haar werk komt ze mensen uit alle inkomensgroepen tegen en constateert ze: 'de kloof' die we meekrijgen uit de media is op lokaal niveau minder heftig. En oplossingen zijn veel minder radicaal dan politici doen geloven.

Studenten aan de Universiteit van Amsterdam slaakten negen maanden geleden een zucht van verlichting toen de 32-jarige Renée Frissen voor hun neus stond. Het hele semester hadden ze bij een master over activisme geluisterd naar geleerde mannen die alle problemen van de wereld uit de doeken deden.

Aan het eind, zo vertelden de studenten later aan Frissen, waren ze behoorlijk pessimistisch en licht gefrustreerd: er was zo veel mis, maar het leek allemaal zo complex dat ze niet wisten waar ze moesten beginnen om het op te lossen.

Online platform

En toen was daar een generatiegenoot die werkte aan een praktische oplossing. Frissen richtte een jaar geleden startup Open Embassy op. Een online platform - beschikbaar in Nederlands, Engels en Arabisch - waar vrijwilligers de vragen van statushouders online kunnen beantwoorden.

Voor net gearriveerde vluchtelingen wordt een hoop uit de kast getrokken, maar voor mensen die hier officieel mogen blijven is er veel minder geregeld, ontdekte Frissen als vrijwilliger. Het online platform, dat sinds kort een investering van Uber in de pocket heeft, moet een hedendaagse manier bieden om deze mensen te helpen. Allerlei vragen passeren de revue: van 'Wat is een betalingskenmerk?' tot aan 'Hoe voeden jullie hier kinderen op?'.

Millennials zijn niet lui

Inmiddels hebben meer dan duizend vrijwilligers zich online gemeld. Gemiddelde leeftijd: een jaar of 35. Dat haar generatie lui zou zijn of niet idealistisch vindt ze dan ook een onzinverhaal. "Ik ken zoveel mensen die denken: hoe kan ik waar ik goed in ben gebruiken om mensen te helpen? Niet iedereen in Nederland is superactivistisch, maar als je ons vergelijkt met de rest van Europa hebben we heel veel vrijwilligers en donateurs. Dat zie ik bij mijn generatie niet afnemen."

Wel ziet ze haar leeftijdsgenoten zoeken naar nieuwe vormen. "Elke week vastzitten aan een vrijwilligersrooster, dat willen ze liever niet." Met zo’n online platform is 'iets doen' niet zo ingewikkeld meer. En de mensen die wat willen doen, online of offline, zijn echt niet allemaal D66-stemmers en Groenlinksleden, verzekert ze. "In Nederland is veel pragmatisme: zijn we blij met die migratiestroom? Niet echt, maar we kunnen er maar beter aan gaan staan."

Niet racistisch

Als ze het nieuws kijkt, krijgt ze - net als veel andere Nederlanders - een heel naar beeld van de toestand van de wereld. Van groepen die tegenover elkaar staan. "Ik kom overal in het land, zeker ook waar veel armoede is, waar ze diep in de schulden zitten. En daar zitten mensen helemaal niet de hele dag racistisch te zijn."

Het leven van mensen is altijd een mozaïek van dingen die goed gaan en minder goed, constateert ze. Maar dat zie je in een stem zo lastig terug. "Mensen kunnen maar één stem op één partij uitbrengen. Je wordt heel erg gedwongen om één issue te kiezen, terwijl de leefwereld van mensen veel diverser is."

Oplossingen zijn heel saai

"Natuurlijk: er zijn altijd mensen die denken: 'Nederland heeft alleen deze kleur en deze vorm'. Maar meestal ligt de visie veel genuanceerder. En wonen mensen ook in een krimpgebied, hebben ze geen baan."

Op tv worden de problemen niet alleen veel harder geformuleerd dan ze zijn, stelt Frissen, ook de oplossingen worden heel radicaal neergezet. "Maar de oplossingen zijn eigenlijk veel saaier en 'polderiger'. Laatst zag ik dat er in een dorp onrust was over de komst van vluchtelingen," vertelt ze.

Wat niet in het nieuws komt

"In die gemeente maakten ze drie groepen: van mensen die fel tegen waren (rood), mensen die het niet heel chill vonden (oranje) en grote voorstanders (groen). Die moesten samen een oplossing vinden. Rood zorgde ervoor dat er minder mensen zouden komen, groen organiseerde allerlei activiteiten voor de vluchtelingen die wel kwamen en oranje zorgde voor de veiligheid. Iedereen was tevreden."

Op landelijk niveau, zo concludeert Frissen, lijkt alles zo veel zwart-witter dan het op lokaal niveau kan zijn. "Mensen help je uiteindelijk het meest met saaie oplossingen. Die hebben de meeste impact. Maar daar red je het nieuws niet mee."

Bron • RTL Z / Frederieke Hegger

Gerelateerde artikelen