Ondernemen

Zij nemen bewust vluchtelingen in dienst: 'Je leert minder zwart-wit te denken'

Frederieke Hegger • 14 juni 2018 06:06 @frederiekeh

Zij nemen bewust vluchtelingen in dienst: 'Je leert minder zwart-wit te denken'
Bamba (links) en zijn baas Rob Ittmann (rechts) bij restaurant De Nieuwe Poort

Zeker sinds de vluchtelingencrisis in 2015 zijn er werkgevers die er bewust voor kiezen om een plekje vrij te maken voor vluchtelingen. Waar lopen ze tegenaan en waarom kiezen zij hiervoor? "Iemand op privé-vlak een beetje helpen hoort bij het ondernemen."

Als vluchteling een baan vinden blijkt zo gemakkelijk nog niet. Slechts 11 procent van de statushouders heeft 2,5 jaar na het krijgen van een verblijfsvergunning werk gevonden, bleek onlangs uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Voor velen dreigt langdurige werkloosheid, waarschuwden eerder onderzoekers van het WODC. 

Om een steentje bij te dragen en omdat er gewoonweg veel talent tussen de nieuwkomelingen zit, besloten sommige werkgevers in de afgelopen jaren om plekken vrij te maken voor vluchtelingen. RTL Z sprak met met drie werkgevers en twee vluchtelingen over hun ervaringen. 

Tigranne werkt bij organisatieadviesbureau Accenture


Tigranne Hakobjan. Bron: Accenture.

Hoewel Tigranne Hakobjan (28) al op haar elfde van Armenië naar Nederland kwam, was een baan vinden na haar studie erg moeilijk. "Als je werk wil vinden heb je een goed netwerk nodig. Veel vluchtelingen hebben geen ouders die kunnen vertellen hoe je hier een baan vindt. Of een netwerk dat je advies geeft", vertelt Hakobjan. 

Via een coachingsprogramma voor vluchtelingstudenten kwam ze uiteindelijk bij Accenture terecht, waar ze zich nu bezighoudt met mediamanagement. Veel medewerkers van het organisatieadviesbureau begeleiden deze studenten tijdens hun studietijd.

Hakobjan was het eerste jaar de enige werknemer bij Accenture met een vluchtelingachtergrond, maar sinds de vluchtelingenstroom van 2015 is ze één van de twintig. ​"Wij werken met vluchtelingtalent omdat we veel talent nodig hebben," vertelt haar leidinggevende Raymond Pijpers. "Het is gewoonweg in het belang van het bedrijf om dat te doen. Wil je een innovatief bedrijf zijn, dan heb je veel verschillende mensen nodig."

De eerste stapjes in het werkende leven vond Hakobjan erg spannend. "Toen ik voor het eerst in Nederland naar school ging sprak ik de taal niet. Een taalachterstand doet wel iets met je zelfvertrouwen, ook op het werk", vertelt ze. Dat is nu, drie jaar later, helemaal anders. "Ik ben totaal niet meer verlegen."

Dat kan Pijpers bevestigen. ​"Ze is echt een energiebommetje, ze heeft superveel ambitie. Dat zie je bij andere collega's met een vluchtelingachtergrond ook. Ze zijn heel gedreven en zijn heel loyaal aan de organisatie. Alsof ze denken: 'Ik krijg deze kans, dus die ga ik nu aanpakken'."

Bamba werkt bij Zuidasrestaurant De Nieuwe Poort

Voormalig kindsoldaat uit Liberia Issiaka Bamba werkt sinds vier jaar op de Zuidas, bij restaurant en sociale onderneming De Nieuwe Poort. De zoektocht naar werk ging niet vanzelf. Al in 2001 kwam hij in Nederland aan, zonder papieren. Hij had geen idee hoe oud hij was.

Samen met de autoriteiten koos hij een leeftijd: vijftien jaar oud. Hij trok in bij een pleeggezin en haalde een certificaat elektrotechniek. Werk vinden bleek erg moeilijk; vanwege de taalbarrière – soms is hij moeilijk te verstaan – en omdat hij weinig onderwijs had genoten.

Hij kreeg schoon genoeg van het niksdoen. "Ik wilde werken, voor mij was een uitkering niet genoeg. Ik vond thuis zitten maar niks", zegt Bamba, zoals zijn collega’s hem noemen. In 2014 kon hij aan de slag bij De Nieuwe Poort, waar ze meer vluchtelingen en andere mensen die lastig aan het werk komen in dienst hebben.

Het bedrijf is opgericht met het idee mensen, in dit geval werknemers op de Zuidas, uit hun bubbel te trekken en andere mensen te laten ontmoeten. En ja, als dat je doel is, dan moet je dat zelf ook in de praktijk brengen, vindt algemeen directeur Rob Ittmann. "Als je dat naar de wereld wil uitdragen en zegt 'het is belangrijk om mensen te ontmoeten die anders zijn' dan is het ook wel goed om dat zelf óók te doen."

Bij Bamba moesten ze even zoeken naar een goede plek in het bedrijf, maar nu hij in de keuken werkt, gaat alles vlekkeloos. "Hij is er altijd, is superloyaal, nooit ziek, hij heeft geen seconde gemist", aldus Ittmann.

Taal blijft wel een de grote drempel, ook bij andere collega's met een migratieachtergrond. Op de Rotterdamse vestiging is er net een nieuwe collega begonnen: Mo. "Hij praat je de hele tijd na, omdat hij niet weet wat je zegt. Dat is lastig communiceren. Ik zeg dan 'wil jij dat eitje bakken' en dan zegt hij 'wil jij dat eitje bakken'. Haha. Zulke dingen gebeuren continu en is wel eens lastig. Ook voor gasten."

Maar het is vooral mooi, zegt Ittmann. Verschillende mensen samenbrengen: "Ik heb een collega die stemde op Forum voor Democratie, hij werkt nu samen met Syriër Rami, Mo en Suzanne die de Syrische koekjes bakt. Ik ben wel benieuwd hoe hij nu aankijkt tegen migranten."

Anas werkte bij bouw-ondernemer Jesse Buitelaar


Anas Meslamani aan het werk voor Jesse Buitelaar in 2017. Bron: Buitelaar.

In de zomer van 2017 sprak RTLZ met de 20-jarige Anas Meslamani. Hij was net gevlucht uit Syrië en wilde niks liever dan in Nederland aan het werk. Na het interview werd de redactie overspoeld met reacties van behulpzame mensen, waaronder van bouwondernemer Jesse Buitelaar, die Meslamani uitnodigde om eens langs te komen.

Niet veel later had de jonge Syriër bij Buitelaar zijn eerste werkdag. Maar erg lang is Meslamani niet gebleven, vertelt Buitelaar als we hem bellen. Vijf dagen werken in de bouw én een inburgeringscursus volgen bleek te veel. En ook drie dagen per week werken zag hij uiteindelijk niet zitten. Binnen twee weken was de nieuwe werknemer volgens Buitelaar alweer gestopt.

De redactie heeft Meslamani via verschillende kanalen proberen te bereiken om meer te weten te komen, maar dat is helaas niet gelukt. "Ik vind het wel jammer," reageert ondernemer Buitelaar. "Maar als er volgende week weer een vluchteling op de stoep staat, zou ik die zo weer aannemen."

Eerder werkte er een jongen uit Congo bij Buitelaar. "Je kan natuurlijk een bepaalde mening hebben over vluchtelingen, maar als je zo iemand in dienst neemt, leer je toch minder zwart-wit te denken."

De ondernemer neemt regelmatig iemand aan, met of zonder migratie-achtergrond, die door persoonlijke omstandigheden lastig aan werk komt. Buitelaar: "Ik heb ook een jongen in dienst met specifieke problemen. Dat leidt wel eens tot akkefietjes. Eén keer heb ik hem bijna ontslagen, maar toen dacht ik: daar heeft de maatschappij toch niks aan. We zijn samen gaan zitten en hebben een plan gemaakt. Iemand op privé-vlak een beetje te helpen hoort bij het ondernemen."

Bron • RTL Z

Gerelateerde artikelen