Business

Olcay Gulsen geweerd uit bedrijfspand na gerommel met rekeningen vlak voor faillissement

Nikki Sterkenburg • 03 mei 2019 06:26 @SterkNikki

Beeld © ANP

Olcay Gulsen mocht enkele weken voor het faillissement van modemerk SuperTrash het pand van het bedrijf dat ze zelf had opgericht niet meer in, nadat ze had geprobeerd de reparatie van haar privéauto à 18.000 euro zakelijk te declareren. Dat blijkt uit een reconstructie van RTL Z van het faillissement, op basis van documenten en gesprekken met vier ex-werknemers.

Lachend presenteerde Gulsen op 15 maart 2018 haar biografie SuperOlcay. 'Hoe je met lef van niets naar de top komt', zo luidde de ondertitel. Wat vrijwel niemand van de aanwezigen wist, is dat ze de dag ervoor had getekend voor het faillissement van het door haar opgerichte modemerk SuperTrash.

Het nieuws over het faillissement kwam pas op 20 maart 2018 naar buiten. Die avond vertelde Gulsen bij RTL Boulevard dat ze die ochtend 'verrast' was door het telefoontje dat SuperTrash failliet was. En dat is opmerkelijk, aangezien ze 9 maart al op de hoogte was gesteld en daarna als minderheidsaandeelhouder zelfs al had getekend voor het faillissement.

Het is ook iets wat ex-werknemers tegen de borst stuit, die allen anoniem willen blijven. "Terwijl zij vrolijk boeken over haar eigen succesverhaal zat te signeren, zaten mensen op kantoor te huilen."

Maar dat is niet het enige. Op het moment van het faillissement van SuperTrash mag Gulsen al een paar weken het pand niet meer in wegens het proberen in te dienen van vreemde facturen.

Bluf, aandikking en een flinke schep zout

Hoe is het zover gekomen? Gulsen lanceerde zichzelf in 2009 met de nodige bluf en aandikking in de mode-industrie. Dat ze daarbij weleens de waarheid naar haar hand zette, werd in 2012 al uitgebreid beschreven door het tijdschrift Quote. Zo beweerde ze SuperTrash als Amerikaans merk te hebben gekocht, maar bleek daarvoor geen enkel bewijs te bestaan.

Jarenlang ontkende Gulsen te hebben gelogen over de herkomst van SuperTrash, maar in 2018 gaf ze in een interview met Playboy toe dat het verhaal inderdaad niet klopte. Ook claimde ze successen die met een flinke schep zout moesten worden genomen. De vermeende winkels in New York en Londen bestonden nog geen jaar, de locatie in Hong Kong bleek niet meer dan een tijdelijke pop-up store.

Maar de zaken gingen wel degelijk goed. Gulsen betaalde haar medewerkers forse salarissen, zo vertelt een van hen. "Ze was een kei in goede mensen om zich heen verzamelen. Je kon veel geld verdienen als je voldeed aan de enorm hoge lat die ze had."

Serie van slechte beslissingen

Maar met een serie slechte beslissingen bracht Gulsen haar bedrijf aan de rand van de afgrond. Allereerst lanceerde ze in 2016 ST.studio, een merk dat volwassener, tijdlozer en rustiger was dan SuperTrash. Het moest 'een ode aan karaktervrouwen' zijn, maar volgens een ex-medewerker bleek het vooral 'een enorme onverkoopbare voorraad kleding'.

"Ze lanceerde het zonder marktonderzoek en liet meteen een enorme voorraad kleding maken. Maar het was van slechte kwaliteit, de pasvorm was niet goed en niemand kende het merk. Ze had beter klein kunnen beginnen."

Niemand weet waarom Gulsen zo stevig wilde inzetten op ST.studio, behalve een absoluut geloof in de goede afloop. "In 2015 dacht ze dat alles wat ze aanraakte sowieso in goud veranderde. Ze landde pas weer toen bleek dat SuperTrash niet meer te redden was."

Verdampende reserves

Dat het Gulsen menens was, blijkt onder meer uit het feit dat ze in 2015 alle franchisevestigingen van SuperTrash terugkocht en het jaar erop de merknaam van de gevel veranderde in ST.studio. "Ze wilde ST.studio aanvankelijk alleen via haar eigen winkels verkopen, maar had onvoldoende kennis van retail. Wat zij met SuperTrash deed, namelijk via wholesale kleding verkopen, is echt een andere tak van sport."

De zaken gingen steeds slechter. Op het laatst werd via de webshop alleen nog maar St.studio-kleding in de uitverkoop verkocht en daarmee werd geen winst behaald. En een groot gedeelte van wat werd verkocht, kwam vanwege de slechte kwaliteit weer terug.

Over 2016 boekte Gulsen een verlies van bijna 8,5 miljoen euro. Opgebouwde reserves verdampten snel, vertelt een ex-medewerker. "Het was een goedlopend bedrijf, maar doordat er ineens nauwelijks iets binnenkwam, moest het ene gat met het andere worden gevuld."

Rekeningen blijven komen

"Er bleven maar rekeningen komen en wie het hardst gilde of wie dreigde niet meer te leveren, kreeg betaald. Leveranciers werden continu op de proef gesteld. Ik begrijp dat je niet van de daken schreeuwt dat je op het punt staat om failliet te gaan. Maar er stonden op dat moment wel heel veel facturen open."

Zelf beweerde Gulsen in 2017 in de media dat de betalingsachterstanden werden veroorzaakt door een overstap naar een andere bank. Maar op de achtergrond moest een groep investeerders bijspringen om SuperTrash te redden. Het is onbekend hoe groot de kapitaalinjectie is van Han Lampe (Penn Hill), Raf Terwindt (Oranjesingel Invest), Auke Geurts (Bauk Invest) en Jerry Abma (Gustav Participation), maar het zou om miljoenen gaan.

Minderheidsaandeelhouder

Daarmee werd Gulsen van het ene op het andere moment minderheidsaandeelhouder van haar eigen bedrijf en moest ze verantwoording afleggen. Met cfo Kim Bruin zette ze prognoses op papier, maar die waren volgens ex-medewerkers 'onhaalbaar'. Ook had niemand vanwege de paraplu aan bv's zicht op de financiën. Bruin zou nauwelijks haar controlerende taak vervullen en vooral orders van Gulsen hebben opgevolgd. Bruin wil niet reageren op vragen.

"Ze calculeerden budgetten in die helemaal niet konden worden gerealiseerd. Vervolgens kon Olcay zo'n prognose bij een werknemer op het bureau smijten: 'Jij hebt dit gemaakt! Jij regelt het maar!', terwijl diegene helemaal niet betrokken was geweest bij de totstandkoming ervan. In die laatste fase van haar ceo-schap heeft ze echt mensen gekwetst."

Een andere medewerker: "Mensen kregen totaal geen geld of ruimte om hun werk te doen, laat staan dat ze de juiste informatie kregen. Ze schold, tierde en schoffeerde het hele managementteam. Want niemand deugde, volgens haar."

Vreemde facturen

De situatie bij SuperTrash werd in de loop van 2017 steeds nijpender. Rekeningen werden nauwelijks betaald en de financiële administratie had in sommige maanden moeite om de salarissen te kunnen betalen. Op 23 februari 2018 nam bedrijvendokter Charles Paape het directeurschap over van Gulsen, die zich naar eigen zeggen op een tv-carrière wilde richten. "Maar hij kon in feite niets meer doen, er was een enorm kastekort. Het bedrijf was technisch al failliet."

Drie dagen voor het aantreden van Paape hadden investeerders en Gulsen zelf dan al 300.000 euro in het bedrijf geïnvesteerd in de vorm van een zakelijke lening. Privé legde Gulsen ruim 36.000 euro in. Ze wist dus dat de zaken slecht gingen, maar dat weerhield haar er niet van om acht dagen later, op 28 februari 2018, te proberen om de reparatie van haar auto (een factuur van 18.000 euro voor een Range Rover die niet op naam van de zaak staat) op naam van het bedrijf te laten zetten.

En er was nog iets. Gulsen probeerde ook een zakelijke creditfactuur in te dienen waarin 90.000 euro (inclusief btw is het 108.900 euro) werd kwijtgescholden aan Fashion Brand Retail Group, het bedrijf van Gulsens vriendin Claudia van As. Zij beheerde eerder het vastgoed van de SuperTrash-winkels. Bij de omschrijving van het nogal forse bedrag, stond niet meer dan 'credit goederen'.

Geen antwoord

Zowel Gulsen als Van As willen geen toelichting geven op de creditfactuur en waar deze voor is, noch waarom deze niet door de administratie werd ingeboekt. "Ons bedrijfsbeleid is om nooit met derden over onze zakelijke relaties te spreken. Daarbij hebben wij altijd uitstekend contact onderhouden met mevrouw Gulsen", schrijft Fashion Brand Retail Group.

Ex-medewerkers vertellen dat de administratie weigerde beide nota's in te boeken. Als gevolg van Gulsens actie ontzegde Paape haar prompt de toegang tot het pand. Wel spraken ze af dat ze – onbezoldigd – als minderheidsaandeelhouder het boegbeeld zou blijven van het merk, aangezien haar naam en gezicht er zo onlosmakelijk mee waren verbonden.

Toen Paape vervolgens door de boeken ging, ontdekte hij dat een faillissement onafwendbaar was. Ook in 2018 zou SuperTrash een miljoenenverlies maken. Over 2016 was er alleen een conceptjaarrekening, die niet bleek te kloppen. Over 2017 was er nog geen jaarrekening. Paape lichtte het personeel en de aandeelhouders in en vermeldde dat Gulsen hen eerder verkeerd had voorgelicht over de stand van zaken binnen het bedrijf.

De aandeelhouders reageren gelaten en willen evenmin op vragen reageren.

Naadloos overlopende carrières

Zelf zegt Gulsen over het faillissement in RTL Boulevard: "Ik heb zelf mijn rol als bestuurder opgegeven en mijn rol als ceo. Dan zit je niet meer aan de knoppen en dan moet je óók dit accepteren." 

Hoewel ze toegeeft dat ze wist dat zaken niet goed gingen, zegt ze ook: "Ik had niet verwacht toen ik het stokje overdroeg, dat het binnen vier weken beklonken zou zijn."

Een jaar later blijkt er met het faillissement van SuperTrash nog een schuldenberg te zijn van 13 miljoen euro. Maar het lijkt nauwelijks aan Gulsen te kleven. Ze heeft net een contract bij Talpa getekend, staat aan de desk bij RTL Boulevard en heeft een reisprogramma gepresenteerd. In interviews concludeert ze tevreden dat haar 'ene carrière naadloos is overgelopen in de andere.'

De curator laat weten dat hij nog bezig is met het onderzoek naar het faillissement, onder het motto: "Beter goed dan snel." Hij verwacht niet dat er nog definitieve jaarrekeningen over 2016 of 2017 komen. "Maar dat is bij een faillissement ook niet gebruikelijk."

Fishing Expedition

Gulsen wil de vreemde facturen niet toelichten, of anderszins commentaar geven op het faillissement. Via haar advocaat Royce de Vries laat ze weten dat ze 'in het voorjaar van 2017 de afspraak had gemaakt om een andere rol te gaan vervullen bij SuperTrash.' 

Op het moment van haar vertrek werden er nog gesprekken gevoerd over kapitaalstortingen, waardoor ze niet de indruk had dat een faillissement nabij was. "Tenslotte wenst cliënte er nog wel op te wijzen dat zij zich ook financieel heeft ingespannen om een voortzetting van SuperTrash mogelijk te maken", meldt De Vries. 

Op de vraag wat het voor nut heeft dat Gulsen zelf enkele weken voor het faillissement op privétitel nog ruim 36.000 euro in SuperTrash steekt om daags daarna voor 18.000 euro de reparatie van haar privéauto te declareren, wil haar advocaat geen antwoord geven. "Uit uw vragen blijkt dat u bezig bent een fishing expedition. Cliënte is niet voornemens u daarin te faciliteren."

Bron • Nikki Sterkenburg / RTL Z