Algemeen

Werken in slachthuis: 'Eerste keer stond ik te trillen, daarna werd het lopendebandwerk'

20 juni 2018 19:30

Medewerkers in een slachthuis (archieffoto) Beeld © ANP

Baukje en Jeffrey hebben allebei in een slachthuis gewerkt en zelf dieren gedood. Ze zijn geschokt door het nieuws dat RTL Nieuws naar buiten bracht over ernstige misstanden in slachthuizen. "Het is gruwelijk, maar ik was ook niet verrast."

ZIE OOK: Dieren levend gekookt en gevild in Nederlandse slachthuizen

Drie jaar lang werkte de 21-jarige Baukje (achternaam is bekend bij de redactie) in een slachthuis in het noorden van het land. Waarom ze koos voor een baan waar veel mensen van gruwelen? "Het is me een beetje met de paplepel ingegoten", zegt Baukje.

"Mijn moeder hielp vroeger mee in de slachterij aan huis. Zij moest ook dieren slachten. Toen ik met mijn vader een keer langs een slachterij liep, wilde ik daar graag werken. Het leek me mooi werk. Ik vond werken met vlees mooi."

Lopendebandwerk

Baukje begon als inpakster in het slachthuis, maar mocht al snel zelf gaan slachten. Koeien. "De eigenaar zag aan me dat ik dat wel aankon."

De eerste keer dat ze een koe doodde, vergeet Baukje nooit meer. "Het is nooit leuk om een dier te doden. De eerste keer stond ik te trillen op mijn benen toen die grote ogen naar me keken. Daarna went het. Ook al had ik daarna nog weleens momenten dat ik het lastig vond. Sommige dieren konden je zo aankijken, maar toch deed je het." 

Op een dag werden er tussen de 40 en 70 koeien geslacht, zegt Baukje. "Het is echt lopendebandwerk. Je moet een knop omzetten om het vol te houden. Ik werkte met veel mannen, er waren maar een paar vrouwen. Ik weet nog dat er een keer een vrouw huilend naar huis is gegaan en nooit meer terug is gekomen. Zij kon het niet aan." 

Dit gaat er mis in 'horrorslachthuizen':

Verslaggever Maaike Kempes vertelt over de misstanden in Nederlandse slachthuizen.

Schietmasker

Baukje doodde de koeien met een schietmasker. "Je schiet dan een pen in het hoofd van de koe. Dan is het beest hersendood en voelt hij niets meer. Zijn hart klopt nog wel, maar verder is het pijnloos".

Er gebeurden ook weleens nare, verkeerde dingen, vertelt ze. Wat, daar wil Baukje niet verder op ingaan. Het nieuws van de misstanden bij de slachthuizen waar RTL Nieuws gisteren over berichtte, verrast haar ook niet. Varkens die gillend en hevig trappelend in een gloeiend heet waterbad verdrinken. En kalveren en schapen die levend worden gevild. Dit soort dierenleed komen inspecteurs tegen in de Nederlandse slachthuizen, blijkt uit rapporten die de onderzoeksredactie van RTL Nieuws heeft opgevraagd. 

Baukje: "Ik ken het wereldje en ken ook de minder goede verhalen. Ik ben weleens met een naar gevoel naar huis teruggereden. Als je zoiets hoort, heb je geen goede dag." Ze vervolgt: "Als ik misstanden zou hebben gezien, dan zou ik het altijd hebben gezegd en hebben ingegrepen. Ik heb me altijd aan de regels gehouden en zo vreedzaam mogelijk een dier geslacht."

Thumbnail

Beelden uit België. Soortgelijke taferelen vinden plaats in Nederland. 

Dierenvriend

Baukjes vrienden en omgeving wisten van haar werk. "Mijn vrienden hebben nooit vervelend gereageerd. Maar ze zeiden altijd wel dat ze zelf het werk niet zouden kunnen doen." Ze vervolgt: "Heel veel mensen eten vlees. Daarvoor moeten nu eenmaal dieren worden geslacht. Om dan te roepen dat we vreselijke mensen zijn, vind ik zo hypocriet."

Baukje heeft een dierenhart. "Het klinkt misschien raar, maar ik hou van dieren. Maar we eten vlees en daarvoor moeten nu eenmaal dieren worden geslacht. Dat kan ik en ik heb dat altijd op een zorgvuldige manier gedaan. Je hebt mensen in slachthuizen die niets om een dier geven, maar dat geldt niet voor mij. Ik vond het mooi werk."

'Slecht voor het vak van slager'

Jeffrey (25) herkent dat verhaal. Ook hij werkt al jaren in de vleesindustrie en slachtte dieren in een slachthuis. "De tweede dag mocht ik zelf al slachten. We slachtten alles: koeien, paarden, hengsten, varkens, schapen, noem maar op."

De misstanden die aan het licht zijn gekomen, vindt hij 'heel naar' en 'beroerd'. "En ook heel slecht voor het vak van slager. Want er zijn heel veel mensen die zich wel netjes aan de regels houden. Ook bij ons ging alles volgens het boekje."

De eerste keer dat Jeffrey een dier doodde? Het deed hem wel wat. Daarna niet zoveel meer. "'Omdat je geen band met het dier hebt." Hij vervolgt: "Stel dat ik mijn kat die elke dag op mijn schoot zit, moet doden, dat zou ik echt niet kunnen." 

Veel van geleerd

Zowel Jeffrey als Baukje werken nu niet meer in de slachterij. Jeffrey zit nog wel in het vlees. Hij kijkt met een goed gevoel terug op zijn werk in het slachthuis. "Ik heb er heel veel van van geleerd. En de sfeer met de mannen was echt heel goed."

Voor Baukje werd het werk te zwaar. "Ik vond het een mooie tijd met leuke collega's, maar ik kreeg na drie jaar last van mijn polsen. Ik werk nu als koerier. Ook een leuke baan en het verdient beter dan mijn baan in het slachthuis."

Meer op rtlnieuws.nl:

 

Bron • RTL Nieuws / Agnes de Goede